آشنايى انسان با عسل به گذشته‌هاى بسيار دور بازمىگردد ، از مصريان باستان كه به پرورش زنبور عسل مبادرت كردند و همين‌طور استفاده دارويى از آن توسط بقراط حكيم تا بو على سينا در طب سنتى . خواص عسل وابسته به نوع گياه و يا گياهانى است كه شهد آن‌ها جهت ساخت عسل توسط زنبور عسل مورد استفاده قرار مىگيرد . گذشت زمان و شناخت بيش‌تر بشر از خواص اعجاب‌انگيز تغذيه‌اى و دارويى اين اكسير طبيعى كاربرد وسيع آن را به دنبال داشته و امروزه با پژوهش‌هاى انجام گرفته بسيارى از خواص تغذيه‌اى ( وجود ويتامين‌ها و املاح و آنتى اكسيدان . . . ) و دارويى ( ضد باكتريايى ، ترميم زخم ، ضد التهاب و . . . ) و نقش آن در پيشگيرى و درمان بيمارىهاى قلبى و عروقى ، تنفسى ، چشمى ، لثه ، دهان و . . . به اثبات رسيده است . البته آنچه تاكنون به‌دست آمده شايد بخشى از اسرار شفابخش ( به تعبير قرآن كريم ) اين موهبت الهى باشد و قطعا گذشت زمان ، دريچه‌هاى بيش - ترى را از راز شفابخش بودن عسل بر انسان خواهد گشود . در اين نوشتار سعى شده شناختى از تركيبات موجود در عسل ، انواع عسل ، گياهانى كه تاكنون جهت توليد عسل شناخته شده و خواص دارويى و درمانى آن ارائه شود . كلمات كليدى : عسل ، قرآن ، شفا