قرآن كريم ، خود و عسل را شفابخش معرفى مىكند ؛ هرچند اصولا قرآن شفابخش بيمارىها و امراض روحى و معنوى و علاج‌بخش رذايل اخلاقى است و عسل شفابخش امراض جسمانى و ناراحتىهاى بدنى . قرآن كريم به‌طور اجمال به مواد تشكيل‌دهنده عسل ، گياهان و شهد گلها ( ثمرات ) و به تنوع رنگ عسل‌ها ( مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ ) * و آثار و خواص دارويى آن ( فِيهِ شِفاءٌ لِلنَّاسِ ) اشاره مىكند . در اين مقاله با استفاده از منابع جديد علمى به بخشى از اين سه موضوع ، يعنى تركيبات ، رنگ‌ها و خواص دارويى عسل پرداخته مىشود . مطمئنا نه اين مقاله تفسير كامل آيات كريمه قرآن است و نه آيات كريمه همين چيزهايى هستند كه مطرح مىگردند . در اين بررسى از نظم و ارتباط همواره خالق و مخلوق ، زيبايى ، نيكويى ، دانايى و هدفمندى در خلقت بيش‌تر اطلاع پيدا مىكنيم . عسل در بعضى آيات قرآن به عنوان يكى از شراب‌هاى بهشتى مطرح شده است . عسل مركب از آنزيم‌ها ، ويتامين‌ها ، اسيدها و مواد معدنى است كه بيش‌ترين نفع و فايده را براى انسان دارند . حضرت امير المؤمنين ( ع ) فرمود : از هر علمى ، بهترينش را فرا گيريد ، همان گونه كه زنبور عسل از هر گلى زيباترين آن را برمىگزيند . امام صادق ( ع ) فرمود : هيچ بيمارى مانند شربت عسل درمان نكرده است ( 7 ، ص 72 ) . « عسل » يك واژه عربى است و در لغت فارسى انگبين و در اصطلاح علمى يك ماده شيرين و غليظ عنوان شده است . عسل توسط زنبور عسل از شهد گل گياهان جمع‌آورى شده ، پس از تغييرات كيفى در داخل سلول‌هاى مومى كند و ذخيره مىشود . محققين مىگويند : عسل ، ترشح مواد قندى درختان و شهد گلهاى گياهان است كه توسط زنبوران عسل جمع‌آورى