احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )
650
دائرة المعارف گياه درمانى ايران
نعوظ بىموقع معمولا خروسهايى را گاهوبىگاه شروع به خواندن مىكنند ، خروس بىمحل مىگويند و نعوظ بىموقع را مىتوان به خروس بىمحل تشبيه كرد . شخص مبتلا مرتبا تحت تحريك نعوظ قرار گرفته و گاهى ممكن است آلت سست نشود و مرتبا در حالت نعوظ ( سفت شدن ) بماند و منجر به خجالت و گوشهگيرى شخص يا عوارضى ناگوار شود . خوراكىهايى كه نعوظ را كم مىكنند ، عبارتند از : گل محمدى ، گشنيز ، بزر البنج ، گلنار فارسى ، عدس ، كاهو ، تخم كاهو ، تخم خرفه ، برگ خرفه ، تخم كاسنى ، آب كاسنى تازه ، عرق كاسنى ، آب صندل ، ماءالشعير ، سوپ جو ، آب انار ، آب بارهنگ ، خيار ، آب خيار ، سكنجبين ، شربت بنفشه ، خوردن گوشت مرغ با آبغوره و سماق . ضمنا ماليدن آب كاسنى تازه ، آب كاهو ، آب گشنيز تازه ، آب جوشاندهى صندل ، روغن سداب ، روغن سوسن ، روغن ياسمن و كافور بر قضيب ( آلت تناسلى ) نعوظ را كاهش مىدهد . همچنين شستن صورت با آب جوشاندهى نيلوفر نيز باعث كاهش حس و حركت آلت خواهد شد و نيز مىتوانيد گل بنفشه را بر پشت كمر ضماد كنيد . * برگ كاهو و برگ خرفه را بكوبيد و با عدس مقشر شده و ساييده شده و روغن بادام مخلوط كرده و بر كمر و قضيب ضماد كنيد . * روزى چند بار آلت تناسلى و بيضهها را در آب سرد شستشو دهيد يا به استخر آب سرد برويد . * زيره و تخم كرفس از هركدام 5 گرم ، رازيانه و آويشن شيرازى از هركدام 50 گرم ، همه را مخلوط كرده و 10 قسمت كنيد و هر قسمت را يك روز بجوشانيد ، بعد آب صافكردهى آن را با شكر شيرين كرده و بنوشيد . نزديكى از عقب اگرچه از ادب قلم من نشر اين مطلب و تذكر اين موضوع بعيد به نظر مىرسد ولى از آنجا كه گفتهاند : اگر بينى كه نابينا و چاه است * اگر خاموش بنشينى گناه است لذا تذكر آن بهجا و لازم است و مطلب اين موضوع است كه به تازه عروسان و بانوان و خانمها كه ابدا اطلاعاتى از عواقب آن ندارند و عفت و حياء و ادب مانع مىشود كه از زنان غير و يا مادران خود سؤال كنند ، به آنان يادآور مىشوم كه هيچگاه و به هيچ وجه حاضر نشوند كه همسرشان غير از مجراى طبيعى و عادى ، عملى انجام دهد . چون اولا ناراحتى غير قابل تحملى در بر دارد ، در ثانى رنگ را زرد و صورت را پژمرده مىكند و هنگام پيرى چشم را به نابينايى مبتلا مىسازد و شهوت را كه بو على سينا آن را ماءالحيات يا آب زندگى مىداند ، به هدر خواهد رفت . همچنين زن بيچاره را عذاب و به مرض بواسير مبتلا مىكند و زن از غريزهى جنسى هيچ لذتى نبرده است . « منى » در عقب ، پشت و داخل ركتال به صورت جانوران ريزى درمىآيند و دور حلقهى ركتال را بسيار ناراحت كرده و ايجاد بيمارىهاى ركتالى مىكنند ، ولى برعكس غدههاى داخل موضع زن كه در جلوى كيسهى بچهدان واقع شده از اواخر سنين 10 سالگى در دوشيزگان مداما مستعد و آماده براى قبول ( منى ) مىباشند و غذاى غدههاى داخل موضع همانا منى مىباشد ، باز به قول شاعر : جهان چون خال و خط و چشم و ابرو است * كه هر چيزى به جاى خويش نيكوست خلاصه به هر نحو كه ميسر مىشود و لو به عصبانيت و نارضايتى هم كه منجر شود ، زنان نگذارند مردان از غير مجراى عادى مداخله كنند ، چه در زمان ناپاكى و چه در زمان پاك بودن و چه در زمان آبستنى