مىشوند . پماد پنسيلين قوى يا پماد اكسيدژن دومركور 3 % يا پماد بم دوپرومركب و پماد كالمل 10 % و يا پماد نيترات دارژان ( پماد سنگ جهنم ) 5 % و نيترات نقره مىباشد و يا با محلول كلرودوزنگ 5 / 1 براى شانكر مو و همچنين حب پروتويدوردومركور روزى يك حب و يا به‌طور يك روز در ميان تزريق 5 سانتىمتر كوب شير استريل شده و آمپول كاليسم ساندروز داخل وريد و پماد بم دوپرو با تركيب بم‌دوپرو 10 گرم ، يدوفرم 1 گرم ، روغن وازلين 100 گرم بر روى زخم سفليس مىمالند و حب گملين كه تركيب شده از عصاره‌ى ژوسكيام 5 % سانتى ، والريان 5 % سانتى ، اكسيددوزنگ 5 % سانتى براى يك حب و روزى سه حب براى دفع بادهاى سفليس و عوارض اوليه آن مصرف مىشود . البته بايد داروهاى فوق را فقط با تجويز پزشك و زير نظر او مصرف كنيد . تمام روزها جهت پانسمان و گرفتن دستورات غذا و دارو به او مراجعه كنيد . همچنين رعايت نظافت و بهداشت بسيار ضرورى است . از آلودگى و دست زدن به زخم خوددارى كنيد و موضع را به‌طور مرتب شستشو و ضد عفونى كرده و تميز نگهداريد كه جامه را آلوده نكند . لباس‌هاى زير بايد در آب جوش شسته و يا جوشانده و پس از آن اطو شوند تا ميكروب‌هاى آلوده شده‌ى احتمالى در لباس‌ها از بين بروند تا از آلوده شدن سايرين جلوگيرى شود . در مدت مبتلا بودن بايد از غذاهاى سرخ كرده و بودار و همچنين غذاهاى محرك ، ادويه‌جات و غذاهاى حاد و حار ، چربىجات ، گوشت ، شيرينىهاى قنادى و اسفناج پرهيز كرده و در عوض از غذاهاى ساده ، مانند : برنج ، آش ، سوپ ، شير ، شيربرنج ، آش آلو ، آش آب‌غوره ، همچنين آب هندوانه و بهتر از آن آب پوست سفيد هندوانه ، كاهو ، گرمك ، ماست ، آب پرتقال و آب‌ليمو بيشتر استفاده كنيم . همچنين به عنوان درمان مىتوانيد انار را شكافته و قطعه‌قطعه كرده و در سركه بپزيد و آن را نرم بكوبيد و به صورت خمير بر موضع بماليد . * گل ارمنى يا گل سرشور را بساييد و با سركه و كمى كافور آميخته و روى آن بماليد . * مازو را بساييد و با سركه خمير كرده و بر زخم بماليد . * هر روز سه مرتبه با سركه موضع را شستشو دهيد . * ريشه‌ى باباآدم ، خارخاسك ، ناخنك ، گل پنيرك ، گل بنفشه ، گل خطمى سفيد ، پوست بيد ، گل نيلوفر ، شاهتره ، تخم كاسنى ، تخم گشنيز ، تخم خرفه ، برگ كاسنى ، ريشه‌ى كاسنى ، ميوه‌ى كاج ، خارشتر ، كاكنج و برگ گزنه را به نسبت مساوى بجوشانيد ، سپس صبح ، ظهر و شب و هربار مقدارى از آن را بنوشيد . مضرات ايستاده ادرار كردن دستگاه ادرارى و محل ذخيره‌ى ادرار ( مثانه ) كه ادرار به مرور از كليه‌ها توسط حالب‌ها ادرار داخل آن مىريزد ، به شكلى ساخته شده است كه مىتوان آن را به يك قيف واژگون تشبيه كرد كه در انتهاى آن مانند نوك پستانك برآمدگى وجود دارد كه هركس هنگام ادرار كردن بايد روى دو پا به‌طور سرپا بنشيند و پس از تمام شدن ادرار ، آن دكمه مانند نوك پستانك فشار مىآورد و قطرات آخر را از مجرا خارج مىكند . اگر ريزه‌شن‌هايى داخل ادرار موجود و در مثانه جمع شده باشد ، خارج مىشود . همچنين انسان از خطر سنگ مثانه محفوظ مىماند و گلبول‌هاى قرمز ضعيف و پير نمىشوند . اگر گلبول‌هاى قرمز ضعيف و پير شوند ، انرژى انسان تحليل رفته و زودتر از موعد فرسوده و پير و ناتوان خواهد شد ، به اين دليل است كه نبايد ايستاده ادرار كرد . لذا هنگامى كه نشسته ادرار كرديد بايد با انگشتان از زير آلت سه مرتبه محكم به جلو دست بكشيد تا اگر در مجراى بول ادرار يا ريزه‌شن يا مايع ديگرى وجود دارد كاملا خارج شود .