آزادى ديگر كه در سراسر اين كشور حكمفرماست اين است كه زباله و خاكروبه و غذاهاى ترشيده و مازاد خوراكىهاى گنديده و آب لباس‌هاى شسته شده و سبزىهاى فاسد شده و ميوه‌هاى گنديده خود را در محله و كوچه و گذر و كوى و برزن حتى در جوى آب و در جلوى درب حياط مىريزند و آب حوض‌هاى عفن و كثيف خود را در كوچه مىباشند كه اگر منع شهردارىها نباشد كود توالت‌هاى خود را نيز در كوچه و محل عبور مردم خواهند ريخت و ابدا ملاحظه نخواهند كرد و ادعاى مسلمانى هم مىكنند . آخر اى بشر ، اى گل سرسبد جامعه ، اى بالاتر از ملائكه ببين با عمليات روزانه خود چه جناياتى را مرتكب مىشوى و نظر افكن و مشاهده نما باهم نوع خود و نسل آتيه و اطفال بىگناه كه در كوچه و خيابان مشغول بازى و عبور هستند چه عملى انجام مىدهى . علائم اوليه بيمارى سل همين كه چندى از پيشرفت بيمارى مىگذرد شخص مبتلا به سل دست به گريبان اين علائم‌ها خواهد شد : خستگى عمومى ، پريدگى رنگ ، بىاشتهايى ، لاغرى محسوس ، تب‌هاى نامنظم ، كم حرفى ، بىحالى ، خنده ننمودن ، بىحسى در كارهاى روزانه ، تب سل معمولا بعد از ظهرها از ساعت 4 تا 7 شروع مىشود و تا 12 و 1 نيمه شب با عرق فراوان و ضعف شديد خاتمه مىيابد . اين قسم را نوعا سل درجه‌ى اول مىنامند . در دوره‌ى دوم سل كه آن را درجه‌ى دوم مىنامند سرفه و تنگى نفس زياد مىشود و همراه سرفه اخلاط سبزرنگ كه ذرات خون هم گاهى با آن آلوده است مشاهده مىشود . دوره‌ى سوم بيمارى سل با تشكيل حفره‌هاى نسبتا بزرگ در شش‌ها به نام غارهاى سلى شروع مىشود كه تأثيرانگيزترين دوره‌ى بيمارى است . اميدوارم اين بيمارى نصيب هيچ‌كس از افراد بشر نشود . زيرا علاوه بر لاغرى دچار سرفه بسيار شديد پياپى و تنگى نفس ناراحت‌كننده مىگردد . در ضمن اسهال شديد بيمار را رنج فراوان مىدهد . در اين روزها لاغرى بيمار به قدرى محسوس است كه اگر همه روزه وى را وزن كنيد ، كاهش تدريجى وزن ، بيمار را به وحشت مىاندازد و پس از مدتى اگر حال بيمار بدين منوال پيش‌روى كند مرگ پيش مىآيد . پس با دلايل فوق معلوم گرديد علائم سل عبارت است از سرفه‌هاى تك‌تك و لاغرى شبانه‌روزى ، تب ، اخلاط سبزرنگ ، و اسهال . ( يكى از دانشمندان آلمانى معروف به كخ ميكروب سل را كشف كرد و به همين خاطر آن ميكروب را باسيل كخ ناميدند ) . ميكروب سل به قدرى مقاوم است كه مىتواند در سرماى 180 درجه مقاومت كند و 8 روز زنده بماند چه رسد به جاهاى تاريك و مكان‌هاى خشك كه مدت‌هاى مديدى ممكن است زنده بماند . اگر خلط سينه‌ى مسلول در خيابان بر زمين افتد و نور و يا باد يا گرمى هوا آن را خشك كند بازهم مىتواند آن ميكروب به زندگى خود ادامه دهد . اما حرارت و گرماى شديد فورا آن را از بين مىبرد . علم طب جديدا به اثبات رسانده كه اگر ميكروب سل را يك دقيقه در حرارت 95 درجه قرار دهند فورى مىميرد و در حرارت 70 درجه پس از 10 دقيقه در حرارت 60 درجه بعد از يك ساعت از بين مىرود . نور آفتاب شديد به فاصله دو ساعت ميكروب را از بين مىبرد و اشعه ماوراء بنفش به فاصله 10 دقيقه آن را مىكشد . به همين دليل آسايشگاه‌هاى مسلولين را در مناطق كوهستانى خوش‌آب‌وهوا كه كاملا رو به آفتاب باشد بنا مىكنند . به همين علت است كه كليه برزگران و اشخاصى كه در نور آفتاب كار مىكنند ابدا به اين مرض مبتلا نمىشوند . ميكروب سل از خود زهرآبى ترشح مىكند كه نام آن توبركولين مىباشد . وقتى