تا مايع آزاد شود . ممكن است به عنوان پيشگيرى ، چشم غير مبتلا را هم درمان كرد . بعد از جراحى اكثر افراد بدون علامت مىشوند ولى ممكن است فقدان لبه‌هاى بيرونى بينايى رخ دهد . درمان دارويى طولانى مدت يا جراحى ثانويه ممكن است جهت پيشگيرى از فقدان بينايى مورد نياز باشد . برش عنبيه با ليزر اين روش براى درمان آب سياه حاد استفاده مىشود كه به علت انسداد ناگهانى جريان مايع خروجى و در نتيجه افزايش فشار چشم ايجاد مىشود . فشار با استفاده از قطره‌هاى چشمى كاهش داده مىشود . همچنين مىتوان از داروهاى داخل وريدى و گاه خوراكى استفاده كرد . سپس قطره‌ى چشمى بىحس‌كننده بر روى چشم ريخته شده و عدسى تماسى ضخيمى در جلوى آن قرار گرفته تا اشعه ليزر را بر روى عنبيه‌ى برآمده متمركز كند . آب سياه مزمن آب سياه مزمن ، افزايش تدريجى و بدون درد فشار مايع درون چشم مىباشد كه در سن زير 40 سال نادر است و بيشتر در سن بالاتر از 60 سال ديده مىشود . در اثر عوامل ژنتيك گاهى اوقات به صورت خانوادگى ظاهر شده كه بيشتر در آفريقايى تبارها شايع است . آب سياه مزمن را آب سياه زاويه باز هم مىنامند . اين بيمارى به دليل افزايش تدريجى فشار مايع درون چشم در طى سال‌ها ، موجب تخريب بينايى مىشود . معمولا تا مراحل انتهايى بيمارى علائمى وجود ندارد و فقدان بينايى به صورت دائمى مىباشد . اگرچه ممكن است اين بيمارى به كورى مطلق منجر شود ولى درمان زودرس مىتواند موجب پيشگيرى از آسيب شديد شود . در اكثر موارد هر دو چشم مبتلا هستند ولى ممكن است علائم در ابتدا فقط در يك چشم رخ دهد . مايع به‌طور مداوم به قسمت جلوى چشم به منظور تغذيه بافت‌ها و نگهدارى شكل آن ترشح مىشود . به‌طور طبيعى اين مايع از طريق شبكه ترابكولار كه ساختارى غربالى شكل بين عنبيه و لبه‌ى قرنيه است ( به نام زاويه تخليه ) تخليه مىشود . در آب سياه مزمن انسداد تدريجى در شبكه رخ مىدهد . اگرچه زاويه‌ى تخليه باز مىماند ولى از تخليه مايع به صورت طبيعى جلوگيرى مىشود و فشار داخل چشم به صورت تدريجى افزايش مىيابد . افزايش پيشرونده‌ى فشار مايع به رشته‌هاى عصبى واقع در شبكيه حساس به نور در پشت چشم و به عصب بينايى كه سيگنال‌هاى عصبى را از شبكيه به مغز منتقل مىكند آسيب وارد كرده و موجب فقدان بينايى مىشود . علت زمينه‌اى اين مسأله در دستگاه تخليه هنوز به‌طور كامل شناخته نشده است . عوامل ژنتيكى امكان دارد دخيل باشند . اگر شما نزديك‌بينى شديد داشته باشيد خطر ايجاد آب سياه مزمن در شما افزايش مىيابد . به‌طور معمول آب سياه مزمن تا مراحل نهايى بيمارى علائم خاصى ندارد و ممكن است در اين مرحله بينايى شما به صورت دائمى آسيب ببيند . در طى مراحل بعدى علائم عبارت است از : * برخورد با اشياء به دليل نديدن لبه‌هاى بيرونى آنها ( فقدان بينايى ) * در نهايت مات شدن اشيايى كه در خط مستقيم ديد قرار دارند . اگر متوجه تغييرى در بينايىتان شديد حتما با پزشك خود تماس بگيريد . به دليل اينكه خطر آب سياه بعد از ميانسالى بالا مىرود ، هر فرد بالاى 40 سال بايد هر دو سال يك‌بار مورد آزمون تشخيصى اين بيمارى قرار گيرد . اگر در گروه داراى خطر بالا مىباشيد بايد بدون توجه به سن به‌طور منظم معاينه شويد .