مىباشد ، اما بااين‌حال مىتواند اثر عميقى بر روى كنترل حملات داشته باشد . به علاوه تمرينات ريلكسيشن و آرام‌بخشى ، كم كردن فشار عصبى و روشهايى كه براى تقويت روحيه به كار مىرود مىتواند اثرات مفيدى داشته باشد . اغلب مشاوره كردن با كسانى كه در كنار آمدن با بيمارىشان مشكل دارند ، مىتواند به كنترل حملات آنها كمك كند . همچنين افسردگى و روحيه‌ى ضعيف مىتواند باعث افزايش تعداد حملات شود . تب و بالا رفتن درجه حرارت در هنگام وقوع هر نوع بيمارى ، حملات صرع مىتوانند بدتر شوند و اين امر به‌خصوص در كودكانى كه دچار تب مىشوند ، بيشتر ديده مىشود ، زيرا بالا رفتن درجه حرارت بدن باعث مىشود مغز ، مستعد بروز يك تشنج گردد ، بنابراين با مشاهده‌ى علائم اوليه‌ى تب ، درجه حرارت بدن بايد با مصرف داروى استامينوفن يا داروى گياهىاى مؤثر ( به قسمت تب مراجعه شود ) و در صورت لزوم با پاشويه كردن بيمار پايين آورده شود . مورد ديگرى كه مىتواند باعث بالا رفتن درجه حرارت بدن شود و در نتيجه تعداد تشنج‌ها را بالا ببرد آفتاب‌زدگى مىباشد كه معمولا به علت بيش از حد در معرض نور خورشيد قرار گرفتن و از دست دادن زيادى آب بدن اتفاق مىافتد . حساسيت به نور اخيرا مطالعات زيادى بر روى حساسيت به نور و ارتباط بروز تشنج‌ها با بازىهاى كامپيوترى و ويدئويى به عمل آمده است . در واقع كمتر از پنج درصد از مبتلايان به صرع به نورهاى درخشان حساس هستند . تشنج‌هايى كه بر اثر حساسيت به نور ايجاد مىشوند ، معمولا با نورهايى كه در هر ثانيه 5 تا 30 بار چشمك مىزنند و نور تلويزيون و بازىهاى ويدئويى ( كه هر دوى آنها داراى نورهاى چشمك‌زن مىباشند ) رخ مىدهد . ساير چيزهايى كه عموما باعث بروز حمله مىشوند ، عبارتند از : * انعكاس نور خورشيد بر روى آب يا برف * عبور كردن از محدوده‌اى از درخت‌ها كه نور خورشيد از لابلاى شاخه‌هاى آن عبور مىكند . در بعضى از مبتلايان به صرع كه به نور حساسيت دارند پرهيز از مواجهه با چيزهايى كه باعث تشنج در آنها مىشود و انجام چند احتياط ساده مثل استفاده از عينك آفتابى و مصرف مرتب داروهاى ضد صرع ، راه‌هايى است كه براى پيشگيرى از تشنج‌ها لازم مىباشد . اقدامات احتياطى كه در اينجا گفته مىشود مىتواند براى كسانى كه دارو مصرف نمىكنند اما در مقابل تلويزيون دچار حمله مىشوند مفيد باشد : * ديدن تلويزيون در اتاقى با نور خوب و مناسب به مدت كم * مشاهده تلويزيون از يك زاويه * فاصله داشتن با تلويزيون حد اقل به ميزان 5 / 2 متر * عوض كردن كانال‌هاى تلويزيونى با استفاده از كنترل ( بدون اينكه به تلويزيون نزديك شويد ) * جلوى يك چشم را گرفتن و يا استفاده از تلويزيون‌هايى با فركانس زياد ( 100 هرتز ) * فيلم‌هايى كه در سينما ديده مىشوند ، به ندرت باعث تشنج شده . و معمولا مانيتور كامپيوترها داراى فركانس زياد هستند كه از بروز تشنج جلوگيرى مىكنند . بااين‌حال در هر دوى اين موارد ( سينما و كامپيوتر ) در صورتى كه آن چيزى كه نمايش داده مىشود شامل تغييراتى در الگوى هندسى و با فركانس خاصى باشد همچنين تماشاى طولانى مدت آن مىتواند باعث بروز تشنج شود . درمان با داروهاى ضد صرع معمولا در پيشگيرى از تشنج‌هايى كه به علت حساسيت به نور اتفاق مىافتند مؤثر مىباشد .