افسردگى و اضطراب شوند . بعد از مدت طولانى علائم موجود ممكن است بدتر شده و علايم ديگرى ممكن است به آنها اضافه شوند . اين علائم ممكن است شامل موارد زير باشند : - كند شدن حركات و لرزش يا عدم تعادل در هنگام راه رفتن - تغيير سريع خلق از خوشحالى زياد تا ناراحتى و گريه كردن - تغييرات شخصيتى ، تهاجمى شدن و احساس اذيت شدن گاهى اوقات اين بيماران دچار بىخوابى شده و شب‌ها بىقرارى مىكنند . بعد از چند سال كه از ابتلاء به اين بيمارى مىگذرد اين افراد قادر به نگهدارى از خود نبوده و نياز به يك مراقبت شبانه‌روزى دارند . هيچ آزمايش خاصى وجود ندارد كه بتوان تشخيص قطعى آلزايمر را داد . پزشكان در مورد علائم اين بيمارى با فرد مبتلا و خانواده او بحث و مشورت مىكنند . آزمايش‌هايى كه انجام مىگردد براى كنار گذاشتن ساير علل احتمالى بروز اين بيمارى مىباشد . براى مثال آزمايش خون ممكن است براى بررسى كمبود ويتامين B در بدن انجام شود . سى تى اسكن يا ام آر آى ممكن است براى رد ساير علل ايجادكننده دمانس مثل تومور مغزى ، خونريزى ساب دورال « 1 » و دمانس مولتى انفاركت « 2 » انجام شود . براى بررسى شدت زوال عقل ، يك ارزيابى از توانايىهاى بيمار مثل آزمايش‌هاى حافظه و آزمايش‌هاى نوشتنى اجرا مىگردد . نحوه‌ى درمان آلزايمر هنوز هيچ درمانى براى بيمارى آلزايمر پيدا نشده است . اما داروهايى مثل دانپزيل « 3 » ممكن است در موارد خفيف تا متوسطه بيمارى ، باعث كند شدن روند از دست دادن عملكردهاى مغزى شود . بعضى از علائم و مشكلات همراه با آلزايمر مثل افسردگى و بىخوابى در بيماران مبتلا را مىتوان با تجويز داروهاى ضد افسردگى درمان نمود . بيماران ناآرام را ممكن است با داروهاى آرام‌بخش بتوان آرام كرد . در نهايت بيماران مبتلا به آلزايمر ممكن است نياز به مراقبت و پرستارى شبانه‌روزى چه در خانه و چه در آسايشگاه داشته باشند . به عنوان درمان طبيعى مصرف درازمدت كومبوچا ( به قسمت مربوط به كومبوچا مراجعه شود ) همچنين خوراكىهايى كه مغز را تقويت مىكند مفيد خواهد بود . مراقبت از بيمار مبتلا به آلزايمر بسيار مشكل و ناراحت‌كننده است . افرادى كه از اين بيماران مراقبت مىكنند نيز نياز به حمايت‌هاى عملى و روحى دارند ، به‌خصوص اگر بيمار شروع به پرخاشگرى و خشونت نيز نمايد . بيشتر بيماران مبتلا به آلزايمر از زمانى كه تشخيص اين بيمارى در آنها داده مىشود تا ده سال زنده باقى مىمانند . ماليخوليا اين بيمارى داراى علائمى متغير و نامناسب است كه با تغيير افكار ، گمان‌هاى فاسد ، گاهى با ترس ، وحشت ، دلهره و اضطراب همراه مىباشد و از حالت بىقرارى ممكن است به بدبينى شديد دچار شده و حتى تا مرز پرخاشگرى ، درنده‌خويى ، خودزنى ، خودآزارى ، خودكشى و آدم‌كشى پيش رود . اين عارضه در كسانى كه مزاجشان سوداوى است بيشتر از ديگران خودنمايى مىكند . در بعضىها با احساس ديدن چيز يا شيئى وحشتناك و يا ديدن شبح يا احساس چيزى در گلو ، همراه با وحشت و اضطراب شديد خود را نشان مىدهد . درمان را بايد متناسب با مزاج شروع كرد . ( در اين مورد به قسمت اخلاط اربعه در همين كتاب مراجعه شود ) به‌طور كلى اين بيماران با غذاهاى مقوى و

--> ( 1 ) . Subdural ( 2 ) . multi - infarct ( 3 ) . Donepzil