احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )
1034
دائرة المعارف گياه درمانى ايران
ايجاد شود . بعضى از افراد علايمى شبيه به يك سرماخوردگى يا آنفلوانزاى ساده را نشان مىدهند كه ممكن است تعدادى يا تمام علايم زير را داشته باشد : بزرگ شدن غدد لنفاوى ، تب ، خستگى و درد عضلات ، بثورات پوستى ، گلودرد . اين علايم معمولا بعد از چند هفته از بين مىروند و بسيارى از افراد آلوده به اچآىوى كاملا احساس سلامتى مىكنند بااينحال در بعضى افراد ممكن است اختلالات جزيى زير ايجاد شود : بزرگ باقى ماندن غدد لنفاوى ، عفونتهاى دهانى مثل برفك دهان ، لكههاى باردار سفيد رنگ در دهان ، بيمارى لثه ، عفونتهاى پايدار هرپس سيمپلكس مثل تبخال ، زگيلهاى تناسلى گسترده ، خارش پوست ، كاهش وزن . مدت زمان آلوده شدن يك فرد به اچآىوى تا بروز علايم ايدز در افراد مختلف ، متفاوت بوده و مىتواند از يك سال تا 14 سال باشد . اغلب افراد از ابتلاى خود به عفونت اچآىوى بىاطلاع هستند و بعد از چند سال كه به عفونتهاى شديد و يا بعضى از انواع سرطانها دچار مىشوند به وجود ايدز در خودشان پى مىبرند . نحوهى انتقال بيمارى : دانشمندان توانستهاند اچآىوى را در خون ، مايع منى ، ترشحات مهبل ، شير پستان مادر ، مايعات ريه و بافت مغزى شناسايى كنند . تمام اين مايعات مىتوانند حاوى ويروس باشند ، اما هيچ مدركى وجود ندارد كه ثابت كند تمام اين موارد مىتوانند باعث انتقال بيمارى شوند ؛ در حال حاضر دانشمندان عقيده دارند كه اچآىوى از سه راه زير انتقال مىيابد : 1 . تماس با خون آلوده 2 . انجام فعاليت جنسى با يك فرد آلوده به ويروس 3 . تماس بين مادر و جنين و يا نوزادش . انتقال از طريق خون : انتقال ويروس از طريق خون به روشهاى زير انجام مىشود : استفادهى مشترك از سوزنهاى آلوده در معتادان تزريقى ، انتقال خون يا محصولات خونى آلوده در بيمارستان ، ايجاد آلودگى از طريق زخمها . انتقال از طريق فعاليت جنسى : انتقال ويروس از طريق فعاليت جنسى ، شايعترين راه انتقال ايدز مىباشد و اين انتقال به روشهاى زير انجام مىشود : حدود نيمى از موارد جديد بيمارى ايدز در آمريكا در مردان همجنسباز ديده شده است كه در بيشتر موارد انتقال عفونت از مردان آلوده به زنان غير آلوده صورت مىگيرد ، گرچه ممكن است عكس اين قضيه نيز اتفاق بيفتد . انتقال از مادر به كودك : يك مادر آلوده مىتواند عفونت اچآىوى را در حين حاملگى به جنين منتقل كند يا در هنگام زايمان از طريق تماس خونى ، نوزادش را آلوده نمايد ؛ همچنين بعد از زايمان نيز ممكن است اچآىوى از طريق شير آلوده به نوزاد انتقال يابد . عوارض اچآىوى : تنها عارضهى اچآىوى ، ايجاد ايدز مىباشد و يك شخص آلوده به عفونت اچآىوى را هنگامى مىتوان گفت دچار ايدز شده است كه به بعضى از بيمارىهاى مرتبط با ايدز دچار شده باشد . اين بيمارىها شامل عفونتهاى فرصتطلب ( عفونتهايى كه فقط در افرادى كه سطح ايمنى آنها كاهش يافته است ايجاد بيمارى مىكنند ) ، بعضى از انواع سرطانها و اختلالات سيستم عصبى كه ممكن است باعث زوال عقل ( دمانس ) ، گيجى و از دست دادن حافظه شوند ، مىباشند . عفونتهاى فرصتطلب عفونتهايى هستند كه ممكن است به وسيلهى باكترىها ، ويروسها ، پروتوزواها و قارچها ايجاد شوند و اغلب مىتوانند مرگبار و كشنده باشند . يكى از شايعترين بيمارىهايى كه در افراد مبتلا به ايدز ديده مىشود عفونت شديد ريهها توسط انگلى به نام پنوموسيستيس كارينى مىباشد ؛ ساير بيمارىهاى شايع انگلى عبارتند از : كريپتو سپوريديوزيس كه ممكن است باعث بروز اسهالهاى طولانىمدت شود و