« ابو القاسم قسيم نار و جنّة * به محشر سازدم در سلك ابرار 1217 » . در حاشيه تصحيح شده و داراى ركابه است . نك : فهرست نسخه‌هاى خطى كتابخانهء ملى عشق‌آباد ، شمارهء 257 - 3 ؛ فهرست نسخه‌هاى خطى فارسى ، ص 610 . « شمارهء ثبت : 327 - PAC » * 405 تفسير قرآن - تفسير عزيز تفسير قرآن ، فارسى از : ملا حسين كاشغرى . آغاز : « سورة « ملك » مدينة است و سى آيت است و سيصد و سى و پنج كلمه است چنان كه در كتاب البشارة و در اكثر تفاسير مذكور است و در بعضى از تفاسير مذكور است كه سيصد و سه كلمه است و هزار و سيصد و سيزده حرف است . . . دو وجه انتظام آخر سوره تحريم به اول سوره ملك كه ختم سوره تحريم به آن است كه مريم بنت عمران بود از جمله مؤمنان » . انجام : « از جهت اين ناميده شده است و هم اخناس بعد از آن حق تعالى بيان كرده است . . . پس گفته است الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ ، پس گويا كه حق - سبحانه و تعالى - بيان كرده است در اين سوره مراتب » . گزارش متن : از زندگى مؤلف اطلاعى به دست نيامده است . اين تفسير از سورهء ملك تا آخر قرآن است . در تفسير « قُلْ أَعُوذُ » آمده است : ( نمونه از متن ) : « بعضى از عارفان تفسير كرده‌اند اين دو سوره را بر وجه عجيبى و گفته‌اند كه حق - سبحانه و تعالى - چونكه شرح كرد امر الهيه را در سورهء اخلاص ذكر كرد اين سوره در عقب سوره اخلاص در شرح مراتب مخلوقات خداى تعالى بس فرمود اولا أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ و اين از جهت آن است كه ظلمات عدم غير متناهى است و حق تعالى شكافته است اين ظلمات را به نور تكوين و ايجاد و ابداع . . . » .