مشخصات : گياهى است از خانوادهء Liliaceae چندساله با پياز درشت . ساقه‌هاى استوانه‌اى ضخيم قهوه‌اىرنگ دارد كه قسمت زير گل‌ها عارى از برگ و لخت و در ساير قسمتها پوشيده از برگ است . برگ‌هاى آن سبز ، بيضى دراز ، نوك‌تيز موّاج و يا نيزه‌اى و در قسمت پايين ساقه متقابل و در ساير قسمتها نامنظم است . در ماه ارديبهشت در انتهاى ساقهء گل‌دهنده يك دسته برگ و زير آن‌ها گل‌هايى به شكل زنگوله به رنگ قرمز به تعداد 8 - 5 گل كه دمگل آن‌ها خميده است ظاهر مىشوند . در اين‌گونه برگ‌هاى بالاى گل‌ها به شكل كاكل ديده مىشود . اين گياه به‌طور وسيعى در ايران مىرويد . در ارتفاعات زاگروس و در شيبهاى سنگلاخ كوهها فراوان ديده مىشود . در كوههاى بختيارى ، كوههاى اورامان كردستان ، صحنه ، كوه رزاب قصرشيرين ، در جنوب در شيراز و در آذربايجان انتشار دارد ، در اكثر نقاط ايران به صورت گياه زينتى پرورش داده مىشود . پياز لالهء سرنگون خواص درمانى : 1 - اگر كمى از آن خورده شود . مدرّ است و براى درمان استسقا مفيد مىباشد ، براى تسكين درد سينه و درد دندان مفيد است . 2 - ضماد آن نرم‌كنندهء ورمهاى سفت و تحليل برندهء آن‌ها است . 3 - چهار مثقال از آن را نرم بكوبيد ، بعد با چهل مثقال گلاب مخلوط كنيد و هر روز به موضع بماليد . دردهاى مفصلى و درد كمر تا زانو يا سياتيك يا عرق النساء را درمان مىكند .