2 - پنج مثقال از آن را با 5 مثقال افسنطين در يك ليتر آب بجوشانيد بعد دويست گرم شكر را در آب صاف‌كردهء آن مخلوط نماييد و بجوشانيد تا قوام آيد و روزى چهار قاشق مرباخورى از آن را تدريجا ميل كنيد . معده را تقويت مىكند . 3 - عصارهء آن را كه در سايه خشك شده باشد ، بخوريد . براى جلوگيرى از خونريزى از سينه و قطع اخلاط خونى و رفع رطوبت‌ها مفيد است . 4 - صبح ناشتا 20 گرم از آن را با 25 گرم سنامكى جوشانده و آب آن را بنوشيد ، به‌عنوان مسهلى تقريبا قوى عمل نموده و فضولات دستگاه گوارش را اخراج و عمل دفع صفرا و جداسازى مواد صفراوى را از خون تنظيم نموده و تلخى دهان را مرتفع مىسازد . 5 - تازهء آن را بكوبيد و ضماد گذاريد . استخوان يا خار يا چوب كه در پوست فرورفته باشد را بيرون مىكشد . 6 - بوئيدن آن سبب تقويت اعصاب و قلب و ساير اعضاى بدن مىشود . 7 - ماليدن كوبيدهء آن بر زخم‌ها براى رويانيدن گوشت در زخم‌هاى عميق و خشك كردن رطوبت‌ها و چرك‌هاى جراحات زخم و زخم آبله مفيد است . 8 - گلبرگ‌هاى آن را خشك نموده و به صورت پودر درآوريد و شبها داخل رحم بپاشيد از ترشحات غير طبيعى جلوگيرى مىكند و ترشحات رحم را خشك مىنمايد ، همچنين عفونت‌ها را بر طرف كرده و بدبويى را رفع و موضع را خوش‌بو مىسازد و دهانهء رحم را جمع مىنمايد . 9 - براى درمان سوختگى از آتش و زخم‌هاى حاصله در اثر ماليدن نوره . آن را بساييد و با سفيدهء تخم‌مرغ مخلوط نموده خوب بهم بزنيد و بر زخم بماليد ، بهبودى حاصل خواهد شد . 10 - اماله و تنقيه با آن براى رفع زخم روده‌ها و دل‌درد و دل‌پيچه كه از خوردن فلوس عارض شده باشد نافع است . غنچه‌هاى گل سرخ تركيب شيميايى : تانن - گاليك‌اسيد - اسانس - مواد چرب - يك مادهء رنگى خواص درمانى : 1 - آب تازهء آن را بگيريد و بخوريد . مقوى و فرح‌آور است ، خفقان گرم را رفع مىنمايد ، ضعف قلب را بر طرف مىسازد . 2 - جويدن و مزمزه كردن آن در دهان براى تقويت لثه و دندان و تسكين درد دندان نافع است . 3 - عدس را بجوشانيد بعد غنچه‌هاى گل سرخ را در آن ريخته و دم كنيد بعد كمى كافور در آن حل نموده و آب آن را مزمزه و قرقره كنيد . مقوى دل و دماغ است . ولى در بعضى اشخاص ضعيف ممكن