درخت - انبه نام‌هاى ديگر : انب - انبج - منجو - موانبه - نغزك - Manguos Mamgue مشخصات : گياهى است از خانواده Anacardiaceae ، درختى است بزرگ و زيبا كه ارتفاع آن تا 12 متر مىرسد . گلهاى آن به صورت خوشه‌اى در انتهاى شاخهء گل‌دهنده ، و برگهاى آن نيزه‌اى و بدون كرك و شفاف است . ميوهء آن تخم‌مرغى شكل به اندازه‌هاى مختلف و خوراكى و شيرين است ، داخل گوشت ميوه يعنى در مركز آن هسته‌اى بزرگ قرار دارد . اين درخت بومى هندوستان و مالزى و مالت است و امروزه در ساير مناطق آسياى حاره نظير جاوه كاشته مىشود ، در ايران در جنوب كشور كاشته مىشود . ميوهء انبه طبيعت آن : ميوهء انبه نارس طبيعتى سرد و خشك ، و رسيدهء شيرين آن طبيعتى گرم و خشك دارد . تركيب شيميايى : در يك‌صد گرم ميوهء خام آن ؛ آب 81 گرم - هيدراتهاى كربن 8 / 16 گرم - كلسيم 10 ميلىگرم - فسفر 13 ميلىگرم - آهن 4 / 0 ميلىگرم - سديم 7 ميلىگرم - پتاسيم 189 ميلىگرم - يتامين 05 / 0 ميلىگرم - رايبوفلاوين 05 / 0 ميلىگرم - نياسين 1 / 1 ميلىگرم - تانن 10 / 0 - مانگين - مانگىفرين - پيورىيلوداى - اولئوديستآرين - منيزيم - بنزوئيك‌اسيد - سيتريك اسيد . ويتامينهاى : A 4800 واحد بين‌المللى - C 35 ميلىگرم در ميوهء اين گياه وجود دارد . خواص درمانى : 1 - ترشح ادرار را افزايش داده ، مقوى كليه و مثانه است . سنگ كليه و مثانه را خارج مىكند ، خاصيت ضدقارچى دارد ، جريان خون را رونق مىبخشد و مولد خون غليظ است . مقوى اعضاء رئيسهء بدن ، مرى ، معده و روده است ، ضعف و كسالت و