احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

921

اسرار گياهان دارويى ( فارسى )

برگ درختچهء گزانگبين طبيعت آن : سرد و خشك است . تركيب شيميايى : اسكولين در آن وجود دارد . خواص درمانى : 1 - آب دم‌كردهء آن را بنوشيد قابض و محلّل است ، اسهال را بند مىآورد ، خونريزى رحم را قطع مىكند ، از ترشحات رحم جلوگيرى نموده و آن را خشك مىسازد ، براى كوچك كردن و نرم كردن طحال كه بزرگ شده باشد مفيد است . 2 - آب دم‌كردهء آن را در دهان مزمزه كنيد . لثه و دندان را تقويت مىكند . 3 - برگ‌ها را همراه با شاخه‌هاى درخت بجوشانيد و با آب آن بخور دهيد . براى زكام و خارج ساختن زالوى در حلق مانده و خشك كردن زخم‌هاى تر و آبله مفيد است . 4 - آن را در سركه بپزيد بعد بكوبيد و ضماد كنيد . براى رفع ورم‌هاى گرم و تحليل سختى طحال مفيد است . 5 - پودر خشك آن را بپاشيد . براى خشك كردن زخم‌هاى مرطوب و زخم آبله مؤثر است . پوست درختچهء گزانگبين طبيعت آن : سرد و خشك است . تركيب شيميايى : گاليك اسيد در آن وجود دارد . خواص درمانى : 1 - بيست تا سى گرم از آن را خرد كرده و بجوشانيد و آب صاف‌كردهء آن را بنوشيد ، براى كوچك و نرم كردن طحال كه سفت و بزرگ شده مفيد است . 2 - آن را به صورت گرد درآورده و بپاشيد ، براى خشك كردن زخم‌هاى مرطوب و زخم آبله مؤثر است . گالهاى پوست درختچهء گزانگبين تركيب شيميايى : تانن - حدود چهل درصد تانيك اسيد در آن وجود دارد . خواص درمانى : آب جوشاندهء آن را بنوشيد . بندآورندهء اسهال ساده و اسهال خونى است . انگبين نام‌هاى ديگر : منّ - گزانگبين - گز خونسارى - گه‌زو - شهد - نوش - نوشابه . Manne du desert مشخصات : انگبين صمغ شيرينى است كه در اثر نيش حشره‌اى به نام , Manniprus coccus از برگ و