كنجد نام‌هاى ديگر : سمسم - سمسم - جلجلان . Sesame - Sesamum . indicum . مشخصات : گياهى است از تيرهء مجاور گل ميمون و از خانوادهء , Pcdaliaceae يك ساله ارتفاع بوتهء آن شصت تا صد و پنجاه سانتيمتر مىباشد . برگ‌هاى داراى دمبرگ ، بيضى ، باريك ، دراز و نوك‌تيزند . گل‌هاى آن به رنگ سفيد يا قرمز بطور تك و منفرد كه در كنار برگ‌هاى قسمت انتهاى ساقه ظاهر مىشود . ميوهء آن به صورت كپسول است كه محتوى حدود دويست عدد تخم يا دانهء كنجد با رنگ‌هاى متفاوت ، سفيد ، سياه ، قهوه‌اى شبيه به دانهء كتان ولى كوچكتر از آن مىباشد . وطن اصلى اين گياه هندوستان است ولى ارقام مختلف آن در ايران و ساير مناطق عالم كاشته مىشود . دانهء كنجد طبيعت آن : گرم و تر است . تركيب شيميايى : روغن ثابت حدود 50 درصد - كولين - فيتين - گلوبولين - سزامين - اينتى بين - هاى لاكتومين - ارسنيك - مواد قندى - رزين - تانن - لعاب - اسانس - پكتين - يك آمينو اسيد به نام آرژينين . ويتامين E 1 - در آن وجود دارد . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . مغذّى و مدرّ و نرم كننده است ، براى نرم كردن سينه مفيد است و صدا را باز مىكند ، بازكنندهء گرفتگىها و انسداد است ، براى روماتيسم و بىحسى و كرختى و فلج و يبوست و كاهش فشارخون بالا و بيمارىهاى رحم تجويز مىشود . 2 - اگر مقدار زيادى بو دادهء آن را بخوريد جهت انداختن بچهء مرده مفيد است .