مىرويد ، در جنگل‌هاى خشك مركزى و جنوبى اروپا ، شمال آفريقا و آسيا و در ايران انتشار دارد . در ايران در مناطق مختلف البرز ، مناطق شمال در گرگان و بين بجنورد و آزادشهر ، سياه‌بيشه ، پل زنگوله و كندوان و گيلان در ايسپيلى ييلاق ، رودبار و در آذربايجان در ارسباران و ميشوداغ و در شاهرود و بسطام يزد مىرويد . خواص درمانى : 1 - بيست گرم از آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و آب صاف‌كردهء آن را به مرور بنوشيد ، براى دورهء نقاهت و ضعف و تب‌هاى تيفوئيدى و كليهء بيمارىهاى حادّى كه منجر به اختلال توانايى و فساد اعمال آلى بدن مىشود نافع است ، بيمارىهاى مزمن كبد و استسقا و ضعف مجارى هضم و سختى طحال و عسر البول يا استرانگورى را درمان مىكند ، مدرّ و معرّق و تونيك و مقوّى است . 2 - خوردن 2 تا 10 گرم عصارهء آن معده را تقويت مىكند . 3 - آب دم‌كردهء تمام گياه خشك‌كنندهء زخم‌هاى سرطانى جراحت‌دار است . درخت كنار نام‌هاى ديگر : كنار - مونبال داود - نيم - شجرة النبق - برگ سدر - سدر - سدره . Epine de christ - Chicourlier - Jujubier epine de christ - Chriat's thorn - Lote tree . مشخصات : گياهى است از خانوادهء , Rhamnaceae درختى است به بلندى حدود ده متر ، خاردار با شاخه‌هاى سفيد . برگ‌هاى آن تخم‌مرغى و نوك‌تيز و ميوهء آن كوچك و خوش‌بو به شكل و ابعاد سنجد است كه بعد از رسيدن سرخ و زرد مىشود ، طعم آن ترش و شيرين است كه ترش آن بيشتر است . برگ‌هاى ساييدهء آن را در بازار به نام سدر عرضه مىكنند . اين درخت در عربستان ، حبشه ، افريقاى شمالى و ايران انتشار دارد و نواحى گرم را مىپسندد ، در ايران در اطراف كازرون ، جزيرهء خارك ، لار ، بندرعباس ، اطراف نيك‌شهر ، چاه‌بهار ، بم و نرماشير به‌طور خودرو مىرويد . نوعى پرورشى آن ميوهء درشت‌تر و لذيذتر و خوشبوتر و شيرين‌تر دارد كه به اندازهء ميوهء زردآلو مىباشد .