احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

71

اسرار گياهان دارويى ( فارسى )

گياه - اقحوان متعفن نام‌هاى ديگر : اقحوان - اقحوان منتن . Camomille puante - Maroute - Fetide chamomile - May weed . مشخصات : گياهى از خانوادهء Compositae ، يك ساله و كوچك و از نظر شكل خارجى شبيه بابونه است . گل‌هاى آن مجتمع در يك طبق و به صورت منفرد در انتهاى شاخه‌هاى گل‌دهنده ظاهر مىشود ، اطراف طبق گلها سفيد و در دايرهء وسط آن گل‌هاى زرد قرار دارند . برگ‌هاى آن پوشيده از كرك و داراى بريدگى زيادى نه به اندازه بريدگى برگ ساير بابونه‌ها ، ساقهء آن بدون كرك است . اگر روى گياه دست كشيده شود بوى بسيار نامطبوعى از آن برمىخيزد . اين گياه معمولا در كناره جاده‌ها و گودال‌هاى منطقهء وسيعى از اروپا ، شمال آفريقا ، آسيا و آمريكاى شمالى انتشار دارد ، در ايران مناطق بلوچستان و حاشيهء مرزى ايران و عراق به طور خودرو ديده مىشود . خواص درمانى : خورده گل و برگ آن به مقدار خيلى كم . مقوى و ضدعفونىكننده و قاعده‌آور و قىآور است و براى سردردهاى شديد مؤثر مىباشد . اين گياه تلخ و سوزاننده است و ممكن است در پوستهاى لطيف تاول ايجاد كند . انجدان نامهاى ديگر : گياه انگژه - انجدان سفيد - انگدان سفيد - انجدان رومى - كاشم رومى - سيالوس - خوراكما - كورن‌كما - كما - كماه - كوله‌پر - كولاپر - آنگوزاكما . مشخصات : گياهى به ارتفاع 2 تا 5 / 2 متر داراى ريشه‌اى ضخيم و محتوى شيره‌اى شيرىرنگ با بوى قوى ؛ ساقهء ضخيم و استوانه‌اى و گل‌هاى آن زردرنگ است . برگ‌هاى آن داراى كرك‌هاى ريز و نرم مىباشد . اين گياه نخستين بار در سال 1687 در لارستان ايران كشف گرديد . اين گياه دو گونه است ، يك گونه آن خوش‌بو و گونه ديگر بدبو مىباشد . كه نوع بدبوى آن در ايران پرورش داده مىشود . ميوهء انجدان طبيعت آن : گرم و خشك است خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . محلل رياه و مغير رايحهء دهان است ، نسيان و بلادت را زايل مىگرداند ، ذهن را نيكو ، حفظ را زياد ؛ فلج القوه را درمان و احمقى را زايل مىسازد ، قدرت هاضمه را زياد ، دستگاه گوارش را تقويت رطوبت بلغمى را نقصان ، رطوبت اطراف معده را جذب ، شير