اسراف در خوردن آب انگور به طور مداوم ايجاد سنگ كليه مىنمايد . لذا مصرف‌كنندگان موارد فوق را بايد مدّ نظر قرار دهند . انگور فرنگى نامهاى ديگر : ديوانگورى - فرنگ‌اوزومى - ريپ‌زوبروم - گالش‌انگور - گالش‌انگورك . Gooseberry - Groseillier - Groseillier epineux - European gooseberry - catberry . مشخصات : درختچه‌اى است به ارتفاع حدود سه متر . گل‌هاى آن به رنگ سفيد مايل به سبز و خوشه‌اى ميوهء آن به صورت خوشه‌اى آويزان و اندازهء هر دانهء ميوه كوچكتر از انگورهاى سبز مىباشد ، رنگ ميوه قرمز و دانه‌هاى آن آبدار و كمى ترش‌مزه و به هم فشرده است . اين گياه در اسپانيا و از نقاط ديگر دنيا كاشته مىشود . تركيب شيميايى : آب - اسيد سيتريك - اسيد ماليك - اسيد سالسيليك - اسيد تارتريك - اسيد پكتيك - سلولز - خاكستر - كاروتن - مواد چرب - مواد ازته - مواد هيدروكربنه ويتامين‌هاى C - B 2 - B 1 - B در آن به وفور وجود دارد . خواص درمانى : 1 - صبح ناشتا دانه‌هاى آن را بدون هسته با شكر بخوريد . آب دهان و اشتها و اسيد معده را زياد مىكند ، براى درمان بيمارىهاى جهاز هاضمه مفيد است . 2 - آب آن را بگيريد و با قند شربت درست كنيد و بنوشيد . عطشى كه در اثر تب بوجود آمده باشد را تسكين مىدهد . برگ انگور فرنگى خواص درمانى : 1 - پنجاه گرم خشك آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و آب آن را صاف نموده و هر صبح و ظهر و شب يك فنجان بنوشيد . ادرار را زياد مىكند ، سنگ كليه را بر طرف مىسازد ، ورم و درد شصت پا يا نقرس و همچنين رماتيسم را درمان مىكند . 2 - سى گرم از آن را با همان اندازه ريشهء شيرين‌بيان پوست‌كنده و نيم‌كوب‌شده بجوشانيد و آب صاف‌كردهء آن را بنوشيد . اسيد اوريك را حل مىكند .