احمد حاجى شريف ( عطار اصفهانى )

579

اسرار گياهان دارويى ( فارسى )

گياه در مناطق شمال در گرگان ، مازندران ، اطراف رشت ، غازيان روى ديوارها ، در پيربازار داخل چاه‌ها و كنار جاده‌هاى مرطوب و در مناطق مختلف البرز و در غرب ايران ديده مىشود . برگ زنگىدارو طبيعت آن : كمى گرم و خشك است . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد ، بازكنندهء انسداد مجارى عروق و خردكنندهء سنگ مثانه مىباشد ، براى رفع صرع و سكسكه و يرقان نافع است . 2 - بيست گرم از خشك آن را در يك ليتر آب جوش يا شربت كانسى دم كنيد و صاف‌كردهء آن را بنوشيد . براى رفع بيمارى كبد ، مثانه ، رفع سرفه و اخلاط خونى مفيد است . 3 - دوازده گرم از خشك آن را بساييد و با سركه مخلوط نموده و بخوريد ، براى رفع سكسكه و درمان يرقان و خرد كردن سنگ مثانه و كليه و سخت ادرار كردن مفيد مىباشد . 4 - اگر تا چهل روز آن را نرم كنيد و با سكنجبين مخلوط نموده بخوريد ، ورم طحال را درمان مىكند . تذكر : براى قلب خوب نيست . مصلح آن : صمغ عربى مىباشد . درخت - زيتون نام‌هاى ديگر : كلكم - كلكام . Olivetree - Olivier - مشخصات : درختى است از تيرهء زيتون و خانوادهء Oleaceae ، هميشه‌سبز و ناخزان . بعضى از گياه شناسان نوشته‌اند كه درخت زيتون وقتى به سن چهل سالگى رسيد . ميوه مىدهد . ارتفاع معمول اين درخت 5 تا 7 متر است ولى در شرايط مناسب بلندى آن به ده تا پانزده متر نيز مىرسد . تنه درخت شكاف‌هاى سطحى ناهموار دارد . اين درخت دو نوع است كه يك نوع آن در بيابان‌ها به حالت وحشى مىرويد و نوع ديگر را پرورش مىدهند . ميوهء زيتون سفت و بيضىشكل و گوشتى است و در مغز آن يك عدد هسته قرار دارد ، هستهء آن داراى يك قشر چوبى سخت و در داخل آن بادام هسته واقع شده . شكل ميوهء زيتون تخم‌مرغى است كه اول رنگ سبز به خود مىگيرد و به‌تدريج كه رسيده‌تر مىشود به رنگ بنفش و سپس از قهوه‌اى و بالاخره سياه و تيره مىشود . اين درخت در بيشتر نقاط زمين در آب‌وهواى معتدل و مرطوب مىرويد و در شمال ايران نيز در رودبار و منجيل پرورش داده مىشود .