درخت بومى اروپا و شمال آفريقاست و در اغلب جنگل‌هاى شمال ايران از آستارا تا گرگان نيز در ارتفاعات ميان‌بند انتشار دارد ، در كتول ، زيارت ، راميان ، دامنه‌هاى امامزاده ابراهيم در گيلان و همچنين در جنگل‌هاى ارسباران ديده مىشود . برگ زرنب طبيعت آن : گرم و خشك است . تركيب شيميايى : افدرين - تاكسىنين - آلكالوئيدتاكسين - گلوكوزيد تاكسىكاتين . خواص درمانى : 1 - مصرف آن به مقدار خيلى كم مسكّن و آرام‌بخش و ضدّعفونىكننده و قاعده آور است ، در موارد آستم و برونشيت و صرع استفاده مىشود ، نيروى جنسى را تقويت مىكند ، مقوى معده و كبد و گرم‌كنندهء آنها است ، براى صاف كردن صدا و تسكين سرفه و رفع تنگىنفس و سكسكه و تقويت هاضمه و رفع سوءهاضمه و افزايش اشتها و تحليل باد و نفخ و گاز و بند آوردن اسهال و رفع كمى ترشح ادرار و سردى مثانه نافع است . 2 - اگر مقدار كمى از عصارهء تازهء آن مصرف شود مسكر است و مانند شراب محرك مىباشد . تذكر : سمّى است و مصرف بيش از حد مجاز آن ممنوع است و بايد با نظر پزشك مصرف شود . مضر گرم‌مزاجان است ، براى اشخاص ضعيف مناسب نيست . ميوهء زرنب خواص درمانى : خوردن مقدار كمى از ميوهء بدون دانهء آن نرم‌كننده است و براى آرام كردن سرفه و سكسكه مؤثر مىباشد ، مسكّن و آرام‌بخش و ضدّعفونىكننده و قاعده‌آور است .