گل آفتابگردان خواص درمانى : 1 - دافع سموم است ، مفتح سّد دماغى و كبدى و تقويت‌كنندهء ؛ معده ، جگر و باه مىباشد . جهت ام الصبيان و بواسير مفيد است ، جراحت ريه را بر طرف مىسازد ، يرقان را درمان مىكند ، درد دندان را تسكين مىدهد . 2 - آن را با گوش داخلى كلهء خوك بپزيد و آب آن را صاف كرده و بنوشيد . براى رفع طنين صداهاى گوش نافع است . 3 - از عصارهء گل‌هاى تازهء آفتابگردان براى رفع تب ، همچنين تب مالاريا استفاده مىشود . تخم آفتابگردان تركيب شيميائى : ليپاز - فنولاز - لينولئين - اولئين - پالميتين - استه‌آرين - آراشيدين - پالميتيك‌اسيد - استآريك اسيد - اولئيك‌اسيد - لينولئيك اسيد . ويتامين F در اين گياه وجود دارد . خواص درمانى : مدرّ و نرم‌كنندهء سينه است ، براى رفع ناراحتىهاى برونش‌ها ، حنجره و صاف كردن صدا ، ناراحتىهاى ريوى و تسكين سرفه و سرماخوردگى نافع است ، براى خنثى كردن سمّ عقرب مفيد بوده ، بينايى را تقويت مىكند . برگ آفتابگردان تركيب شيميايى : كاروتن - لوتئين - مواد ازته خواص درمانى : تازهء آن را آب بگيريد و نصف استكان آب آن را بنوشيد . قاعدگى را باز مىكند و باعث سقط جنين مىگردد . ريشهء آفتابگردان خواص درمانى : 1 - آب جوشاندهء آن را در دهان مزمزه كنيد . درد دندان را تسكين مىدهد .