مىدهد ، مقوى نيروى جنسى در سردمزاجان است . 2 - آن را همراه با چاى سفيد و چاى سبز و يك نخود زعفران بجوشانيد و آب آن را بنوشيد . اسهال ساده و اسهال خونى را درمان مىكند و شكم را قبض مىنمايد . 3 - آب دم‌كردهء چاى محلول خوبى براى شستشوى چشم است و چشم را ضد عفونى مىكند و به درمان لك‌هاى سفيد چشم كمك مىكند . 4 - تفالهء دم‌كردهء آن را بر مقعد ضماد كنيد . درد بواسير را تسكين مىدهد و آن را خشك مىكند . تذكر : كسانى كه زخم معده دارند بايد از خوردن آن پرهيز كنند ، دندانها را لكه‌دار و سياه مىكند ، اثر روانى و اعتياد دارد ، سبب ضعف سلولهاى كبد مىشود ، كسانى كه مبتلا به بيمارى عصبى يا قلبى يا نقرس يا سنگ كليه هستند بايد از مصرف آن پرهيز نمايند ، سبب ضعف عمومى بدن مىشود ، در گرم‌مزاجان باعث پايين آمدن حرارت غريزى مىگردد ، باعث ضعف دستگاه گوارش و سستى معده و كم شدن ترشحات معده مىگردد ، مصرف زياد آن ايجاد يبوست مىكند و ايجاد سيست در پستان را در برخى زنها افزايش مىدهد و كم‌خونى ايجاد مىكند ، انسان را مبتلا به ته‌ايسم مىكند يعنى نبض تند مىزند و مركز خواب را در هيپوتالاموس مغز از حالت طبيعى خارج مىكند . گل چاى تركيب شيميايى : مواد شيميايى ؛ آهن - منگنز - كافئين در آن وجود دارد . خواص درمانى : آب دم‌كردهء آن را بنوشيد . براى درمان سوء هضم و اسهال و استسقا موقع پايين آمدن شكم مفيد است . چاى سبز مشخصات : چاى سبز و چاى سياه هر دو از برگهاى چاى تهيه مىشوند فقط از نظر رنگ و نوع روش تهيه با هم اختلاف دارند و رنگ خشك آن به رنگ سبز ماشى يا زيتونى مىباشد و به خاطر رنگ سبزش به اين نام گفته مىشود . برگ چاى سبز طبيعت آن : گرم و خشك است . تركيب شيميايى : انواع كاتچين - مواد رنگين ( زرد - سبز ) مواد معدنى - مواد ازته - سقز - انگم - سلولز - روغن - تانن - تئين .