تذكر : بلوط ثقيل و ديرهضم است و سردرد مىآورد و مولد سودا و موجب انسداد مجارى عروق مىشود . كه مصلح آن سكنجبين مىباشد . پوست ميوهء بلوط خواص درمانى : 1 - در صورتى كه گواتر زياد پيش‌رفته نباشد پارچه‌اى را در آب جوشاندهء آن انداخته و آن را در ناحيه‌اى كه ورم كرده ببنديد و در روز چند بار تكرار كنيد . آن را درمان مىكند . 2 - آن را با رودهء خشك‌شدهء گوسفند مخلوط بساييد و در ميان رحم بپاشيد و ده دقيقه طاق‌باز بخوابيد بعد بگذاريد همان‌طور داخل رحم بماند . هرگاه خواستيد ادرار كنيد پس از ادرار خود را تميز بشوييد و دوباره پاشيدن آن را به همان طريق تكرار كنيد و اين كار را دائما تا يك هفته ادامه دهيد . ترشحات غير طبيعى را بر طرف مىكند . 3 - اگر آن را با رودهء خشك‌شدهء گوسفند نرم بساييد و هنگامى كه نشست بيرون مىآيد آن را روزى سه بار بر نشست بپاشيد ، بيرون آمدن مقعد را كه در اثر ضعف جسمى و يا اسهال باشد درمان مىكند . 4 - آن را با پوست انار به اندازه مساوى بكوبيد ، بعد روى پنبه بريزيد و بر محل فيستول يا نواسير بگذاريد ، آن را درمان مىكند . پوست ساقه‌هاى جوان درخت بلوط طبيعت آن : سرد و خشك است . تركيب شيميايى : يك مادهء تلخ بنام كوئرسين - مادهء رنگى قرمز - نوعى قند - لعاب - تانن - گاليك اسيد - ماليك‌اسيد . خواص درمانى : 1 - هر روز سه گرم از ساييده‌شدهء آن را با عسل مخلوط كنيد و بخوريد . از خونريزىها بخصوص خونريزى رحم و همچنين از اسهال جلوگيرى مىكند ، مقوى و ضد عفونى كننده است ، در مورد سل كاربرد دارد ، ترشحات مخاطها را بر طرف مىسازد ، به عنوان ترياق در مسموميت‌هاى حاصله از آلكالوئيدها و فلزات مصرف مىشود . 2 - آب جوشاندهء آن در استعمال خارجى براى رفع اگزما و بهبودى زخمهاى سرطانى و زرد زخم استفاده مىشود . 3 - پنجاه تا شصت گرم از آن را پس از خشك شدن بكوبيد و به صورت پودر درآوريد ، بعد در