خوردنى است . اين درخت بومى اروپاست و در ايران در جنلگهاى ارسباران تا گرگان به‌طور جنگلى انتشار دارد . ميوهء بارانك تركيب شيميايى : اسيدهاى آلى - قند - تانن ، در اين ميوه وجود دارد . خواص درمانى : آب جوشاندهء آن را بنوشيد . براى بند آوردن اسهال و اسهال خونى مفيد است . بادرنجبويه نام‌هاى ديگر : بادرنجوبه - بادرنجونه - بادرنگبويه - وارنگ‌بو - ترنجان - ترنجسان - گياه زنبور - برگ زنبور عسل - مفرح القلب - مليسا - مليسافولون - مليساآفيس‌ناليس . مشخصات : گياهى است علفى و خودرو و پايا از تيرهء نعنا . برگهاى آن بزرگتر از برگ نعنا و تقريبا مدوّر با بوى شبيه به بوى قرنفل . شاخه‌هاى زيادى دارد كه از روى ريشه خارج مىشوند ، گل آن سفيدرنگ و ريشه آن در زمين مىماند و هر سال مانند نعناع مىرويد ، اين گياه بيشتر در نواحى شمال و مشرق ايران يافت مىشود . برگ بادرنحبويه طبيعت آن : گرم و خشك است . خواص درمانى : 1 - بيست تا پنجاه گرم از آن را در يك ليتر آب بجوشانيد بعد ده دقيقه دم كنيد سپس آب آن را صاف و شيرين سازيد و روزى سه تا چهار فنجان بنوشيد . دافع سموم ، مقوى دل‌ودماغ و