مشخصات : دانهء گياهى است از خانوادهء بارهنگ PlanTaginaceae ، كه گونه‌هاى مختلفى دارد . گياه آن يك ساله و علفى و كوتاه مىباشد ، بلندى آن به 40 - 10 سانتيمتر مىرسد . برگهاى آن باريك ، دراز و نوك‌دار است كه به‌طور گروهى از چند برگ از نقاط مختلف ساقه خارج مىشود . گلهاى آن به شكل خوشه‌هاى مدوّرى روى پايه‌هاى بلند در بالاى گياه به رنگهاى سفيد و سرخ و قرمز تيره ظاهر مىشوند . دانه‌هاى آن خيلى ريز حدود يك ميليمتر و بسته به گونهء آن به رنگهاى سفيد ، قرمز و سياه و خيلى سخت است كه از مصرف نوع سياه آن بايد اجتناب كرد . اين گياه در نواحى گسترده‌اى در شمال ايران در دشت گرگان ، گيلان بين منجيل و پاچنار در راه بين قزوين و رشت ، در رودبار و بين چالوس و رشت و در لرستان ، كردستان ، بختيارى ، اصفهان ، ايلام ، پشت‌كوه ، مهران ، شوش ، در فارس در تخت جمشيد و لار ، در كرمان نزديك بم ، مسجد سليمان و بوشهر ديده مىشود . در هند در پنجاب و پيشاور مىرويد . طبيعت آن : سرد و تر است . خواص درمانى : 1 - آن را در آب بريزيد و بگذاريد بماند و دائم به جاى آب خوردن از آب آن ميل كنيد . عطشى كه از حصبه باشد را تسكين مىدهد ، اگر دائم جرعه‌جرعه نوشيده شود گرفتگى صدا كه از گرمى و حرارت باشد را بر طرف مىسازد ، در موارد كاهش درد و رفع خارش و قطع خونريزى بواسير نافع است . 2 - آن را با عناب در آب بخيسانيد و آب آن را صبح ناشتا بخوريد و با آب آن بدن را هم بشوييد خارش قسمت‌هاى زنانه يا واژينال را بر طرف مىسازد .