نمدى مخملى و عدسكهاى سفيد ديده مىشود ، ابعاد ميوه در حد گيلاس تا گردو مىباشد . چوب آن سخت و به رنگ حنايى روشن است . ازگيل در تمام جنگلهاى شمال ايران از ارسباران تا گلى داغ و چناران از بجنورد و در تمام ارتفاعات سواحل دريا تا ارتفاعات بالاى جنگل انتشار دارد . در دامنه‌هاى جنوبى البرز در درهء كرج و مناطق استپى نيز ديده مىشود . ميوهء ازگيل طبيعت آن سرد و خشك است . تركيب شيميايى : لعاب - قند - تانن - ماليك اسيد - سيتريك‌اسيد . خواص درمانى : 1 - مقوى و قابض است و براى رفع اسهال ساده مفيد مىباشد براى جلوگيرى از خونريزى مفيد مىباشد ، ورم روده را كاهش مىدهد . 2 - شربت آن را در طول شبانه‌روز يك يا دو فنجان به كودكان بخورانيد براى رفع حالت اسهالى و جمع شدن شكم بچه‌ها بسيار مفيد است . برگ ازگيل خواص درمانى : پنجاه گرم از آن را در يك ليتر آب بجوشانيد و با آب آن غرغره كنيد ورم مخاط گلو را فرومىنشاند و ناراحتيهاى حلق و گلو را بر طرف مىسازد . ازگيل ژاپنى نامهاى ديگر : Locat - Neflier du japon - Bibassier - Loquat - Japanese plum مشخصات : درختى است از خانوادهء Rosaceae ، و هميشه‌سبز . برگهاى آن بيضى دراز و ضخيم و چرمى به رنگ سبز زيبا به طول پانزده تا بيست سانتيمتر . گلهاى آن سفيد و معطر است و در زمستان مىشكفد و در خردادماه ميوهء آن مىرسد ، ميوهء آن گوشتى و زردرنگ در ابعاد آلو كمى كوچكتر از آلو و داخل آن دانه‌هايى قرار دارند . اين درخت بومى چين و ژاپن است و در سرتاسر هند نيز مىرويد ، در ايران چند وآرتيهء آن در باغهاى شمال كشور پرورش داده مىشوند .