مينا نام‌هاى ديگر : گل مينا - گل بهار - مارگريت كوچك - زهره الربيع - زهره اللؤلؤ . P querette - Petite marguerite - P querette de Pres - English daisy - Daisy . مشخصات : گياهى است از خانوادهء Compositae تيرهء فرعى Radiae علفى و چندساله و خيلى كوتاه به بلندى 20 - 5 سانتيمتر . برگ‌هاى آن پهن و بيضى است كه قسمت قاعدهء بزرگ باريك شده و كمى گوشتى و ريشه‌اى يعنى برگ‌هاى از ناحيهء يقهء گياه به طور چترى بيرون آمده‌اند و از وسط برگ‌ها ساقه‌اى بيرون مىآيد كه منتهى به يك نهنج گل يا يك طبق گل مىشود . گلهاى آن از اوايل بهار ظاهر مىشوند و تا پاييز ادامه دارند . در وسط طبق گل‌هاى لوله‌اى زرد و در اطراف آن گل‌هاى زبانه‌اى سفيد و گاهى صورتى يا قرمز ديده مىشود ، اين گل هروقت هوا نامساعد و طوفانى است جمع شده و در مواقعى كه هوا خوب باشد باز مىشود . بيشتر در مراتع و چمنزارها و در ارتفاعات تا 2000 متر كوهستان مىرويد . اين گياه بومى اروپا و آسياى صغير است . در ايران در اغلب مناطق كاشته مىشود و بطور وحشى در مناطق غربى در بروجرد ، كرند غرب ، ماهى دشت و صحنه ديده مىشود . تركيب شيميايى : اسانس - يك مادهء رنگى زرد - لعاب - تانن - ساپونين - ماليك‌اسيد - وينيك‌اسيد - استيك اسيد - اكساليك اسيد . خواص درمانى : 1 - بيست و پنج گرم از آن را در يك ليتر آب جوش دم كنيد و آب صاف‌كردهء آن را در طول روز و به مرور بنوشيد . مدرّ و معرق و قابض و مقوى است ، براى رفع وجود خون در ادرار نافع است ، براى رفع اخلاط خونى و نرم كردن سينه و درمان روماتيسم و نقرس مفيد است ، ناراحتىهاى كليه و مثانه و كبد را بر طرف مىسازد . 2 - يك‌صد گرم از عصارهء آن را با 20 گرم سركهء رقيق مخلوط نموده و بخوريد . خيلى مدرّ است و آب‌آوردگى نسوج و سنگ كليه را درمان مىكند .