جوانى و اولين عهد كهولت مىباشد در اين دوره قواى بدنى ، بتدريج در مغز متمركز مىشود و بجاى نيروى جسمى فكر آدمى قوت و توان مىيابد . بعوض دست و پا فكرش كار مىكند ، و از آموخته‌هاى گذشته‌اش تجربه‌هاى سودمند مىبرد . تا اينكه بدوره سوم مىرسد كه دوره كهولت مىباشد و امام ( ع ) آن را ميان سى و پنج‌سالگى تا شصت سالگى دانسته در اين سن عنصر سوداوى بمزاج آدمى حكومت مىكند . در حقيقت سن شصت سالگى ، سن حكمت و فضيلت و دوران معرفت و درايت و تكامل فكرى و انتظام و استحكام قواى مغزى مىباشد ، در اين دوره از سن و سال آدمى موجودى دورانديش ، صاحب نظر و عاقبت‌بين مىشود . تا سرانجام نوبت به زمان پيرى و فرتوتى برسد ، در اين دوره عنصر بلغم بر وجود انسان مسلط مىشود ، و از اين تاريخ ببعد ، موسم سرازيرى عمر خواهد رسيد . نيروى حياتى آدمى رو بفرسودگى مىگذارد ، و فعاليت جسمى كمتر مىشود و جهازات هاضمه او به طرف ضعف مىرود ، دستها ، و پاها قلب ، و دوران خون او و بالاخره همه قواى بدنيش راه قهقرا در پيش مىگيرد . نخستين هنگامى كه علائم ناتوانى در اين دوره در آن ظاهر مىشود قلب و ريه‌ها مىباشد و همين ناتوانى قلب اعضاى ديگر را هم ضعيف مىكند ، در نتيجه بتدريج قدرت جريان خون در بدن انسان به سستى مىگرايد ، و وقتىكه خون در بدن كم شد ( كه يگانه عنصر تغذيه كننده جميع اجزاى بدن مىباشد ) حيات رو بكاهش مىگذارد مهمترين علامات پيرى كه رنج سريع و تنگى نفس سرفه دائم و بلغم هستند در وجود او ظاهر مىشوند ، و پشت اينها هم علامات ديگر پيرى خود را نشان مىدهند .