( نطفه ) يعنى مايه تكوين جنين بوجود مىآيد . پرورش نطفه در جدار رحم با سرعت شگفت‌انگيزى صورت مىپذيرد تا پس از گذشت نه ماه جنين كامل شده آماده ولادت مىگردد . تخمهاى ديگرى كه نتوانسته‌اند به تخم ماده برسند ، مانند بيگانگان كه از حريم خانواده‌اى رانده مىشوند همراه با خون حيض زن بخارج فرو مىريزند . خون حيض اين عادت ماهانه كه نتيجه انفجار پرده مخاطى رحم است بخاطر خلاصى از رحم از كيسهء سنگينى كه به آن آويخته شده است صورت مىگيرد . عاقبت جنين از رحم مادر جدا مىشود ، چون او موجود كامل الخلقه شده و از هر جهت مستعد رشد و مستحق زندگى است . تنها نقصى كه او دارد ، عجز و ناتوانى اوست ، آن هم عجزى كه او را از كوچكترين و ساده‌ترين فعاليت حياتى نيز باز مىدارد ، و او را سراپا بمذلت و احتياج مىاندازد . بديهى است كه كودك نوزاد ، در اين فصل از زندگى خود يك وجود نيازمند است و بس كه مادرش بايد براى رفع اين نياز بوى شير دهد ، تر و خشكش كند ، و شب و روز در كنار بسترش باشد ، سال اول و دوم او بپايان برسد ، و پستان از دهانش بيفتد ، كم‌كم رشد و رونق بگيرد ، و پا بميدان زندگى بگذارد ، و مادرش با كمال فداكارى او را بر ضد بيماريها حمايت كند . تا اينكه كودك صحيح و سالم و در سايه حمايت پروردگار متعال مجهز بجميع وسايل دماغى است ، راه خود را در محيط سخت حيات باز كند ، و قواى بدنى او بتدريج رشد و نمو كند ، تا دوران بلوغش آغاز مىشود . يعنى پا به پانزده‌همين سال عمر خود مىگذارد ، در اين هنگام