اطبائى را كه در آن زمان علم طب را بوسيله ترجمه كتابها و نقل و تدريس انتشار دادند براى آگاهى شما بيان مىكنم : 1 - جرجيس بن جبرائيل : « 1 » اين شخص از اهل جندى شاپور بود « 2 » كه در ابتداى دولت عباسى - بواسطه داشتن اطلاعات كافى در علم پزشكى و آگاهى تمام بانواع علاج بيماريها رئيس مدرسه جندى شاپور بود . بعد هم چون منصور عباسى مبتلا به بيمارى شديد معده شد و پزشكان دربار و حاضر در بغداد نتوانستند او را معالجه كنند لذا جرجيس را به بغداد دعوت كرده وقتىكه اين شخص به بغداد رسيد و بحضور خليفه رفت منصور بواسطه شيرينى نطق و بيان و استحكام عقلى او را تكريم بسيار نمود و او هم پس از بيان علت بيمارى به زودى آن را معالجه كرد . جرجيس مدتى در بغداد نزد خليفه ماند ، بعد كه خواست به وطنش برگردد خليفه بوى اجازه نداد و از او خواست كه در بغداد بماند و پزشك شخص خليفه باشد ضمنا " مال و عطاياى زيادى هم بوى داد و او هم ناچار شد كه در بغداد بماند و مشغول معالجه بيماران شود در ضمن كتابهاى زيادى را در زبانهاى ديگر بنقل عرب ترجمه نموده نظر بلياقت و كاردانى مقامش نزد خليفه و مردم بغداد والاتر و بزرگتر شد . بعد جرجيس - در سال 152 ه - بيمار شد و از خليفه اجازه خواست كه بجندى شاپور برود تا با خانواده‌اش ملاقات كند و اگر هم مرد در وطنش دفن شود منصور به او اجازه داد او هم شاگردش ( عيسى

--> ( 1 ) نقل از عيون الانباء و القفطى ( 2 ) در تاريخ حكما او را ( جورجيس بن بختيشوع ) نوشته‌اند .