آنها دلالتهاى واضح و علامتهاى روشن را در جهان هستى حتى در وجود خود مىبينند و آنچه را كه از ملكوت آسمانها و زمين مشاهده مىكنند همه اينها دليل واضح بر وجود صانع حكيم و توانا مىباشد ولى آنها چشم بصيرت خود را بسته در معاصى را به روى خود باز كرده و پيروى از شهوات نفسانى را براى خود آسان نموده‌ند ، در نتيجه هوى و هوسها بدلهاى آنان مسلط شده و شيطان هم بر آنان غلبه كرده است . بلى خداوند دلهاى مفسدين را همينطور مسدود مىكند تا از درك حقايق غفلت نمايند . من نامه ترا بدقت مطالعه كردم و نامه‌اى براى تو نوشتم كه من در همين مورد با بعضى از اهل اديان ديگر مباحثه كرده بودم و آن اينست : يكى از پزشكان هند پيش من مىآمد و هميشه با من منازعه و مجادله مىكرد چون شخص گمراهى بود روزى اهليلج مىكوبيد تا آن را با دوائى كه نياز داشت مخلوط كند در همان هنگام همان سخنى را بر زبان آورد كه هميشه در آن باره با من منازعه مىكرد و آن اين بود كه مىگفت : دنيا هميشه از اول مانند درختى بوده كه از يك طرف مىرويد و از طرف ديگر نابود مىشود . نفسى متولد مىگردد و نفس ديگرى مىميرد و تلف مىشود ، اين شخص تصور مىكرد كه اعتقاد بمعرفت خداوند ادعائى است كه هيچ دليلى آن را ثابت نمىكند و من برهانى براى اثبات اين مسئله ندارم . بلكه اعتقاد به خداوند امرى است كه مردم از ابتدا از يكديگر شنيده‌اند بزرگترها بكوچكترها تلقين كرده‌اند چون هرچه در اين جهان هستى وجود دارد از ظاهر و باطن با حواس پنجگانه شناخته مىشوند ، چرا ما خداوند را نمىتوانيم با اين حواس درك كنيم تو ( حضرت ) براى من بگو چه دليلى براى شناخت آن خدائى دارى كه او را با قدرت