امام محمد باقر ( ع ) منتقل شد - بعد هم امام باقر ( ع ) فرزندش امام جعفر صادق را وارث آن علوم كرد درباره اكتسابى نبودن علم امامان به همين فرمايش حضرت على ( ع ) كافى است كه مىفرمود ( قبل از اينكه مرا از دست بدهند هرچه مىخواهند از من سئوال كنند . ) « 2 » بنابراين اين عظمت علمى كه در وجود امام صادق ( ع ) ظاهر شد - سرى از اسرار كتاب الهى و نورى از انوار نبوت - و بعضى از خصوصيات امامت بود و بس زيرا اگر علم حضرت اكتسابى بود - معلمين و استادان او اين موضوع را بيان مىكردند . علاوه بر اين بايد - منصفانه در اقول و تعاليم آن حضرت نگاه كنند خواهند ديد كه سخنان و مطالب او غير از مطالب و سخنان فلاسفه آن زمان بوده بلكه اكتشافات عالى صحت و حقيقت آنها را روشن كرده است اكنون من بعضى از مناظرات طبى آن حضرت را با ساير طبيبان معاصر بيان مىكنم تا صحت ادعاى خود را ثابت نمايم و تو هم دربارهء آنها قضاوت كنى . الف : مناظره امام ( ع ) با طبيب هندى « 1 » محمد بن ابراهيم طالقانى نقل مىكند از حسن بن على عدوى او هم از عباد بن صهيب او هم از پدرش و جدش نقل مىكند كه آنها هم از ربيع مشاور منصور نقل كرده‌اند - كه ربيع گفته : روزى امام جعفر صادق در مجلس منصور خليفه حاضر نشد ، يك طبيب هندى هم در حضور بود كه كتاب طب را براى منصور مىخواند . حضرت گوش مىداد تا آن شخص از خواندن كتاب فارغ شد

--> ( 1 ) - نقل از بحار الانوار جلد 14 ص 478 ( 2 ) نقل از الغدير امينى جلد 6 ص 178