بودند و لازم بود اين سابقهء شوم بوضعى جبران شود . از طرفى مامون ، سرزمين ايران را به عنوان مركز خلافت اسلامى قرار داد و مردم ايران نسبت به خاندان على عليه السلام از ديرباز مهر و علاقه داشتند ، از طرف ديگر شيعيان در سراسر كشور اسلامى فراوان بودند و نيز مادر مامون ايرانى بود و مامون در اثر معاشرت زيادى كه با بزرگان ايران داشت ، تربيت وى رنگ ايرانى گرفته بود و لازم بود به خواستهء ايرانيان ترتيب اثر دهد . ازاين‌رو مامون با مشورت و تشويق فضل بن سهل و آمادگى كه در خود او وجود داشت ، اقدام كرد تا حضرت امام رضا عليه السلام را به مرو دعوت كند و با تجليل و احترام فراوانى كه نسبت به آن حضرت مىنمايد جبران گذشته را كرده و آل على و شيعيان و ايرانيان را به خود جلب نمايد . وقتى مامون با اظهار محبت و احترام فراوان از حضرت رضا ( ع ) دعوت كرد ، حضرت به اظهار محبت و علاقهء وى اطمينان كافى نداشتند و از اين حمايت و جانبدارى او ، خلوص و صفايى احساس نمىكردند ، با وجود اين ، در اثر اصرار و حتى اجبار مامون حضرت امام رضا عليه السلام عازم سفر شدند ، مخصوصا " اينكه امامان ما از هر موقعيتى براى نشر تعاليم اسلام و رهبرى و ارشاد خلق استفاده مىكردند . امام رضا عليه السلام پس از مسافرتى به مكه ، حجاز را به عزم عراق ترك گفتند و از بصره به خرمشهر و از آنجا به اهواز رفتند و از طريق اراك و قم و رى عازم خراسان شدند . در بين راه بهر سرزمينى كه وارد مىشدند مورد احترام فراوان قرار مىگرفتند و از خود آثار و بركاتى بجاى مىگذارند . گاهى با دست خويش قلمهء درختى را مىنشاندند و دستور آبادى و درختكارى مىدادند و زمانى دستور ساختن حمامى مىدادند و در مورد ديگرى خانه‌اى كه در آن وارد شده بودند ، بعدها به مدرسه تبديل شد .