اثبات نسبت اين نامه به حضرت امام رضا ( ع ) . من ( مرتضى عسگرى ) نسخه خطى اين نامه را طبق روايت نوفلى ( يكى از محدثين معروف ) در كتابخانه ( آيت الله عسگرى ) در سامره پيدا كردم . كه ديديم پس از بسم الله و حمد خداوند چنين مىنويسد : ابو محمد الحسن بن محمد نوفلى گفت : كه پدرم كه ملازم ركاب حضرت على بن موسى الرضا ( ع ) بود به من نقل كرده در مجلسى نشسته بود كه در آن مجلس حضرت رضا ( ع ) وعده‌اى از فلاسفه و مامون حضور داشته ( تا آخر همان مضمونى كه قبلا گفتم ) بعد نوفلى جريان مجلس و نسخه‌اى را كه از حيث مطلب با نسخه ابن جمهور اختلاف دارد و ما اين اختلاف را بعدا توضيح خواهيم داد ، ميان مىكشد ، و پس از پايان دادن نامه حضرت نوفلى از حضرت رضا ( ع ) نقل مىكند « 1 » كه : وقتى نامه حضرت رضا بمامون در بلخ مىرسد ، مامون آن را مىخواند و بسيار خرسند مىشود ، دستور مىدهد آن نامه را با طلا مىنويسند ، و بعد هم آن را تكثير كنند و براى هر كدام از فرزندانش و اولياء دوست و بنى اعمامش يك نسخه كه با طلا نوشته شده بود بفرستند . بعد هم از ابى الحسن صالح بن عبد إله الهاشمى « 2 » نقل شده ، كه گفته : پدرم كه خازن ( بيوت الحكمه مأمون بوده ) نسخه‌بردارى از نامه حضرت را در خزانه مامون بعد از وفاتش تاييد كرده ، و گفته با نامه حضرت نامه‌اى بوده كه خود مامون

--> ( 1 ) - منظور محمد على بن محمد نوفلى ابو الحسن است ، يا على بن محمد بن نعمان نوفلى مىباشد چون هر دو اينها در خدمت امام بوده‌اند . ( 2 ) - در كتب رجال شيعه نامى از اين شخص نداريم ، گمان مىكنم كه اين شخص هاشمى و از بنى عباس باشد ، مرتضى عسگرى .