صفدر صانعى
426
نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )
است كه به صورت بلورىهاى سوزنى شكل و زردرنگ متبلور مىشود . طعم خيلى تلخ دارد به مقدار كم در آب سرد ولى به مقدار زياد در آب گرم و الكل حل مىگردد . گل زرشك داراى الكالوئيد ديگرى به نام اوكسياكانتين « 1 » و نوعى اسانس به مقدار بسيار جزيى است . در جوانهها و ريشه زرشگ ، بعلاوه نوعى قند ، مواد رزينى ، موسيلاژى ، مواد پكتيكى و تاننات وجود دارد . در پوست ريشه ، اوكسياكانتين و يك الكالوئيد ديگر به نام بربامين « 2 » پالماتيين « 3 » ژاتوريزين « 4 » كلومبارين « 5 » بربروبين « 6 » وجود دارد . ميوه زرشك داراى مواد قندى ( مجموعا 67 / 4 درصد ) اسيد ماليك ( به مقدار حد اكثر 62 / 6 درصد ) مواد پكتيك ، صمغ و احتمالا نوعى اسيد عطرى است . باديان ختايى يا انيسون تركيب شيميايى : ماده مؤثر باديان اسانس آن است كه به مقدار 4 تا 5 درصد در ميوه وجود دارد علاوه بر اسانس شامل موسيلاژ ، قند و غيره است . دانه آن داراى روغن و آلورون مىباشد . اسانس مذكور كه از ميوه گياه ، با روشهاى بسيار ابتدايى در محل رويش تهيه مىشود ، شباهت زيادى به اسانس انيس سبز دارد . مايعى است بىرنگ يا كمى مايل به زرد كه از هر 60 كيلوگرم ميوه تازه ، به مقدار معادل 2 كيلوگرم به دست مىآيد . وزن مخصوص آن در گرماى 15 درجه بين 980 / 0 و 990 / 0 است . اين اسانس در گرماى 20 درجه ، سه برابر حجم خود با الكل 90 درجه حل مىشود . از برگ اين گياه نيز اسانسگيرى مىكنند و بهطور تقلبى به اسانس ميوه مىافزايند . قسمت اعظم اسانس حاصل از باديان را ، آنهتول « 7 » تشكيل مىدهد كه معادل 80 تا 90 درصد اسانس است . بقيه مواد ديگر تشكيلدهنده اين اسانس به مقدار كم در آن يافت مىشود عبارتند از ترپنها « 8 » پيننها « 9 » استراگول « 10 » سافرول ، ترپينئول « 11 » سزكوئىترين ، كاردىنن « 12 » بيزابولن « 13 » ليمونن چپگرد ، آلفافلاندرن ، آلفاديپانتن « 14 » و غيره .
--> ( 1 ) - Oxyacanthine ( 2 ) - Berbamine ( 3 ) - Palmatine ( 4 ) - Jatrrbizi ( 5 ) - Columbarine ( 6 ) - Berbrubine ( 7 ) - Anethol ( 8 ) - Terpens ( 9 ) - Pinens ( 10 ) - Estragol ( 11 ) - Terpincol ( 12 ) - Cardinen ( 13 ) - Bisabolene ( 14 ) - Dipanten