نتيجه مىگردد از روغن اين گياه در حبشه براى مصارف تغذيه استفاده به عمل مىآيد . معادل 90 درصد اين روغن را اسيدهاى چرب مايع نظير اولئيك و 10 درصد آن را نيز اسيدهاى غير مايع نظير اسيد پلمتيك و اسيد استئاريك تشكيل مىدهد . عكوب يا حرشف برى « 1 » تركيب شيميايى : اعضاى مختلف اين گياه داراى تانن ، نوعى ماده تلخ و يك رزين است . دانه آن نيز شامل يك ماده روغنى ، آميدون و مواد آلبومينوئيدى كمى مىباشد . طبق عقيده H . Chultz مواد مذكور در آلبومين دانه ، واقع در زير پوسته خارجى آن وجود دارد از اين نظر براى درمان بيماريها ، مصرف دانه له‌شده آن توصيه گرديده است . زنجبيل شامى « 2 » تركيب شيميايى : ريشه اين گياه داراى 40 درصد اينولين است كه مقدار آن در پائيز به حد اكثر مىرسد اينولين چون نخستين‌بار در اين گياه كشف گرديد ، از اين جهت به نام Jnula نامگذارى شده است . از تقطير ريشه اين گياه مقدار كمى اسانس ، مخلوط با توده چسبنده‌اى مركب از آلانتولاكتون « 3 » ايزوآلانتولاكتون حاصل مىشود ايزوآلانتولاكتون به فرمول ( C 6 H 8 O ) N است و به صورت گوگرد بلورى سفيدرنگ به دست مىآيد . در گرماى 115 درجه ذوب مىشود به مقدار كم در الكل رقيق و به مقادير زياد در الكل مطلق ، اتر و كلروفرم حل مىگردد . در آب غير محلول است . ماده‌اى به نام هلنين « 4 » ( به مقدار 1 تا 2 درصد ) كه به غلط هتروزيدى تصور مىرفت در واقع از ايزوآلانتولاكتون مركب مىباشد . هلنين به فرمول C 21 H 28 O 3 و داراى حالت تبلور به صورت ذرات كوچك و منشورى شكل است فاقد بو و بدون رنگ مىباشد . در گرماى 115 درجه ذوب مىشود . در آب غير محلول و در الكل اتر ، كلروفرم و روغن‌ها به مقادير زياد حل مىگردد . آلانتول را مىتوان با فشردن توده متبلور ، به مقادير كم و به صورت ماده‌اى روغنى به دست آورد .

--> ( 1 ) - Silylum Marienum ( 2 ) - Ynulahenium ( 3 ) - Alantolactone ( 4 ) - Helenine