1339 ، موفق گرديدند كه از مقدار كم يعنى از 8 تا 10 گرم آن معادل 0001 / 0 گرم ، ماده‌اى با اثر منعقدكننده شير به دست آورند . در حالى كه سايرين چون وجود چنين ماده‌اى را نتوانستند در گياه مسلم نمايند ، چنين اظهار عقيده نمودند كه انعقاد شير پس از وارد كردن گرد ساقه‌بان ، بدين علت است كه با اين عمل ، نوعى حالت اسيدى خاص در شير به وجود مىآيد كه رشد ميكرو اورگانيسم‌هاى موجود در شير يا در گرد ساقه مخلوط در شير را باعث مىگردد . از اين گياه اسيدهاى آلى نظير اسيد گالىتانيك « 1 » و اسيد سيتريك همراه با نوعى ماده رنگى قرمز از گروه آليزارين نيز به دست آمده است . امروزه بين اين گياه و روناس رابطه قائل هستند زيرا حيواناتى كه از ريشه اين گياه تغذيه مىنمايند . استخوان آنها رنگ قرمز ، مانند روناس پيدا مىكند . محل رويش نواحى شمال ايران ، رودبار ، در ناحيه‌اى به نام مانده‌جو در ارتفاعات 950 مترى نواحى مختلف البرز ، عمارلو ، كبوترچاك ، گون‌پشته ، داماش در ارتفاعات 1820 مترى ، تبريز ، اشتران كوه ، قره‌داغ ، علىبلاغ و تفرش . سنبل الطيب يا علف گربه « 2 » تركيب شيميايى : ريشه ريزوم والرين داراى آميدون ، تانن ، گلوكز ، املاح مختلف ، اسانس ، اسيد والرينيك ، اسيد فرميك ، اسيد استيك و اسيد پروپيونيك « 3 » است مواد اخير كه در ريشه خشك گياه يافت مىشود ، در ريشه‌هاى تازه به حالت اترى ، مخصوصا اتروالرينيك وجود دارد . در خاكستر ريشه و ريزرم مقدار زيادى مگنز يافت مىشود . مقدار كلى اسانس والرين در نوع مرغوب ريشه به‌طور متوسط يك درصد است . ريشه والرين تازه داراى مقدار نسبتا زياد اسانس ولى با بوى كم است . تدريجا كه ريشه خشك مىگردد ، مقدار كلى اسانس آن كاهش حاصل مىكند در عوض بوى قوى كسب مىنمايد . اسانس مذكور اگر تازه باشد ، رنگ زرد مايل به سبز يا مايل به قهوه‌اى ، بوى نافذ ، مشخص و حالت نسبتا روان با واكنش اسيدى خفيف دارد ولى به تدريج كه كهنه مىشود ، غلظت حاصل مىكند و حالت اسيدى افزايش مىيابد . وزن مخصوص اسانس در گرماى 15 درجه بين 940 و 950 / 0 است .

--> ( 1 ) - Acid Galitanique ( 2 ) - Valeriana Officinalis ( 3 ) - Valeriana Officinalis