است كه موجب ناراحتى شديد بيمار مىگردد . موقعى كه خارش شروع مىشود مانند آن است كه آتشى در محل بيمارى افروخته شده باشد اين دانه‌ها بدون چرك بوده و اگر به علت خارش يا عفونت آلوده نشوند هيچ وقت چركين نمىگردند . اين بيمارى بيشتر در مزاج‌هاى صفراوى و دموى ديده مىشود . درمان : اگر غلبه با خون باشد فصد و در زيادى صفرا پاكسازى آن اساس اصلى درمان است گل ارمنى يا گل سرشوى با مقدارى كم كافور نرم كوبيده در سركه حل كرده بمالند . انار ترش را خورد كرده با پوست و دانه‌ها پخته تا له شود ، سپس با سركه آميخته روى پارچه تميزى ريخته ( مانند ماليدن خمير ) به محل بيمارى به‌گسترانند روزى 2 مرتبه اين عمل را تكرار كنند . اگزما اين بيمارى كه شايع‌ترين بيمارىهاى پوستى را تشكيل مىدهد به انواع و اقسام شكل‌ها تظاهر مىنمايد . مهمترين اشكال آن خشك و تر بودن آن است اين بيمارى بيشتر در اثر حساسيت يا آلرژى به وجود مىآيد . درمان : حساسيت‌هاى پوستى تازه كه هنوز به عمق پوست دست‌اندازى نكرده است به درمان جواب مثبت‌ترى مىدهند و آن را درجه اول گويند . در اينجا ضمادهاى خفيف مانند روغن گندم يا روغن مورد سركه يا مغاث و سركه كه در پيه مرغ حل شده باشد و كمى موم ، كتيرا و صبر زرد آميخته باشند به كار مىبرند . مازو و سركه يا هليله و سركه نيز مؤثر واقع مىشود . در صورتى كه حساسيت قدرى پيشروى كرده و مزمن شده باشد درجه دوم گويند . درمان اين دوران ، گذاردن زالو و دادن ضمادهاى قوىتر مانند آويشن سركه است ، داروهاى زير نيز توصيه مىشود . كندش و زردچوبه با آب و روغن گل يا مازوى سوخته و صمغ عربى و سركه يا تخم ترب و سركه يا ميعه سائله و سركه يا زردچوبه و تخم ترشك يا اترج ضماد سازند . مراحل پيشرفته‌تر كه تمام لايه‌هاى پوست را گرفته باشد و با نفوذ عميق خود به پوست آسيب رسانده باشد درجه سوم خوانند . درمان در اين حالت با فصد و خون‌گيرى يا شربت افتيمون و ماء الجبن پاكسازى مكرر نمايند و مرتب حمام گيرند . بعد از تنقيه و پاكسازى زالو بر محل بيمارى اندازند يا با چيز خشنى محل بيمارى را خراش داده داروى قوىتر را از مراحل