ديوارهء عروق باعث عكس العمل سلول‌ها در موضع مىشود كه پس از سير و تحولاتى باعث رسوب كلسترول در محل آسيب ديده مىشود . عوامل مهمى است كه باعث تشديد اين حالت و موجب پيدايش گرفتگى كرونرها مىگردد . آن عوارض عبارتند از : 1 - زيادى كلسترول اولين بار به وسيلهء WINOLAUSE در سال 1910 شرح داده شده است . اين ماده به تنهايى در آب و پلاسماى خون حل نمىشود ، احتياج به يك كمك‌دهنده دارد كه آن پروتئين‌هاى مخصوصى به نام آپوپروتئين مىباشند يا اتصال به آنها وارد جريان خون شده و با چربىهاى ديگرى به نام ترىگليسيريد و فسفوليپيد همراه شده . اين مجموعه را به نام ليپوپروتئين مىنامند . اين ليپوپروتئين‌ها برحسب حجم و وزن ملكولىاشان به پنج دسته تقسيم مىشوند كه شرح آن‌ها در اين كتاب داده شده است . از ميان اين عده L . D . L به علت انتقال كلسترول به جدار عروق و H . D . L به علت ممانعت از جمع شدن كلسترول در عروق ، داراى اهميتى خاص مىباشند . نظريات دانشمندان در زيادى و كمى كلسترول خون و عوارض حاصله از آن مختلف است . اخيرا حتى كلسترول بين دويست ، دويست و چهل ميلىگرم را منشاء گرفتارى عروق كرونر مىدانند . چه عواملى باعث تشديد و بيدار شدن زمينهء فوق مىشود ؟ 1 - مصرف غذاهاى چرب . 2 - كشيدن سيگار به علت آزاد شدن كاته‌كولامين و تنگ شدن عروق كرونر . 3 - عدم تحرك ، جنب‌وجوش ، ورزش ( به اصطلاح پشت ميزنشين ) . 4 - ازدياد فشارخون به علت همه عوامل بالا . اخيرا عوارض زيادى كلسترول را به دو گروه خطر و مرز خطر تقسيم كرده‌اند . در برنامه غلظت ايده‌ال كلسترول خون در سنين زير بيست سال را كم‌تر از 170 ميلىگرم درصد و در سنين بالاى چهل سال را كم‌تر از 240 ميلىگرم درصد تعيين كرده‌اند . اگر كلسترول از اين دو نمونه تجاوز كرد بايد : 1 - ده تا سى درصد از كالرى غذاى روزانه را كم نمود . 2 - مقدار كلسترول غذاى روزانه نبايد از سيصد ميلىگرم درصد تجاوز كند . 3 - روغن‌هاى حيوانى ، گوشت و چربى را تا حد امكان از جيرهء غذايى حذف نمود .