در مجراى گوارش قسمت عمدهء ترىگليسيريدها شكسته ، به گليسيرول و اسيدهاى چرب تبديل مىشوند . پس از عبور از مخاط روده دوباره به صورت ترىگليسيريد درآمده و به شكل قطرات كوچك به اندازهء نيم تا يك و نيم ميكرون كه به نام شيلوميكرون هستند ، وارد لنف مىگردند . بلافاصله مقدار كمى از پروتئين موجود در لنف جذب ديوارهء خارجى شيلوميكرون‌ها شده تا بر پايدارى عمل تعليق بيافزايند و از چسبيدن به يك‌ديگر جلوگيرى نمايند . اصولا تمام كلسترول و فسفوليپيدى كه از مجراى گوارش جذب مىشود با مقدار كمى فسفوليپيد كه دائما مخاط روده را مىسازد . وارد ساختمان شيلوميكرون‌ها مىشود و سرانجام از وريد ، داج و زيرچنبرى به خون وريدى مىريزند . مخازن چربى در بدن قسمت عمدهء چربى بدن در بافت چربى و كبد ذخيره مىشود ، در كبد غالبا مقدار زيادى چربى هميشه وجود دارد . عمل عمدهء بافت چربى ذخيره ترىگليسيريدها هستند تا اگر روزى مورد احتياج واقع شوند از قسمت‌هاى ديگر بدن براى ايجاد انرژى به كار روند . قسمت عمدهء چربى در زير جلد ، به‌عنوان عايقى براى بيشتر حيوانات ذخيره مىشود و قسمت‌هاى ديگر مخازن چربى را چنان‌چه به بعضى از آنها قبلا نيز اشاره شده است مىتوان شكم ، پهلوها ، سرين ، دور قلب ، داخل شكم و به‌طور كلى در بيشتر اندام‌هاى بدن نام برد . ناگفته نماند ذخاير چربى در بعضىها در قسمت تحتانى شكم آن‌قدر جمع و خودنمايى مىكند كه بىشباهت به دمبهء گوسفندان نيست ، منتهى او در عقب و اين در جلو است . سلول‌هاى بافت چربى فيبروبلاست‌هاى تغيير شكل يافته‌اى هستند كه قادر به ذخيرهء هشتاد تا نود و پنج درصد ترىگليسيريدهاى خالص ، در خود مىباشند . يكى از راههاى ذخيرهء چربى در بافت‌هاى بدن ، بدين طريق به وجود مىآيد كه هرگاه مقدار كربوهيدرات ورودى ( مواد قندى نشاسته‌اى ) بيش از حدى باشد كه بلافاصله به انرژى بدل گشته يا به صورت گليكوژن ذخيره شود ، اين مقدار بيش از حد خيلى سريع به ترىگليسيريد تبديل شده و در بافت‌هاى اضافى چربى انباشته مىشود . هنگام سنتز ترىگليسيريدها يعنى زمانى كه ترىگليسيريدها ساخته مىشوند فقط حدود