اين كتاب علاقمند است كه هرچه زودتر شما را به خطرات عدم رعايت قوانين طبيعى تغذيه آگاه سازد . طب ، طبيعت و اسلام طبّ در تمام ادوار زندگى با آدمى همراه و در درد و رنج و سلامتى با وى شريك بوده است . بشر از دارو و درمان هم در زمان سلامتى و هم در هنگام بيمارى استفاده مىنمايد . در هنگام بيمارى براى درمان و در زمان سلامتى براى پيشگيرى ، از اين موهبت الهى برخوردار بوده است . اين قدمت تاريخى از 496 سال قبل از طوفان حضرت نوح عليه السّلام شروع شده است و اكنون نيز ادامه دارد . سئوال زير مطرح مىشود كه آيا در زمان حاضر و عصر فضا ، درمان با طبّ گياهى معقول و ممكن مىباشد ؟ بلى ! چون طبّ گياهى مبتنى بر طبيعت است ، از گياهان و مواد طبيعت استفاده مىكند . مىتوان گفت كه ، استفاده از طبيعت امرى است معقول و اساسا موّجه ، كسى نمىتواند ادّعا كند كه چون طب گياهى از طبيعت استفاده مىكند عاطل و باطل است . از آنجايى كه انسان يك موجود طبيعى است ، بدنش از مواد طبيعى رشد و نموّ كرده است . نيز با طبيعت سنخيت و سازش دارد : تأثير مواد طبيعى بر آن ، معقول و منطقى به نظر مىرسد هيچ‌كس در اين مورد شك و ترديدى ندارد . با اين دلايل و براهين « 1 » درمان با گياهان امرى نيست كه ذاتا و خودبه‌خود مورد اعتراض باشد ، لذا مىتوان گفت كه : درمان با گياهان امرى است ممكن از نظر فلسفى وجود هر چيز باعث لزوم آن است و تا چيزى لازم نباشد ، موجود نخواهد شد . « 2 »

--> ( 1 ) - جمع برهان ، حجت ، دليل ، دليل قاطع . ( 2 ) - آيه 15 سوره انبياء ما زمين و آسمان و محتويات عالم را بيهوده نيافريده‌ايم .