( Papyrus Ebers ) است كه مصرشناس بزرگ آلمانى به نام جرج ابرز آن را انتشار داده است . اين مجموعه به شكل دائرةالمعارف طبى است ( 1500 سال قبل از ميلاد مسيح ) كه از بسيارى بيماريها در آن صحبت شده است و از داروهائى مثل زيره ( Cumin ) ، رازيانه ( Fenouil ) ، مرمكى ( Myhrre ) و روغن كرچك ( Huile de Ricin ) صحبت شده است . در نوشته‌ها و كتاب داروسازى آنان داروهاى چندى ديده مىشود كه تطبيق آنها با داروهاى كنونى مشكل به نظر مىرسد . در يكى از اين پاپيروس‌ها كه ماسپرو ( Maspero ) ديده و در كتاب خود متذكر گرديده ، علائم يكى از بيماريها را چنين مىنگارد : " سرعت قرعات نبض ، ورم قلب ، ثقل و سنگينى شكم ، بيمار شبها زياد تشنه مىشود ، رختهاى بيمار رويش سنگينى مىنمايد و يا آنكه با وجود پوشش زياد گرم مىشود ، دهان بيمار بيمزه و گوشتهاى بدن به‌مانند آن است كه كوبيده باشد ، اگر شكم بيمار بخواهد كار كند چون بيش از اندازه پرباد است ، اجابت مزاح ممكن نيست . " در مصر به‌مانند اغلب كشورها اصولا طب در دست بزرگان دين بوده است . درباره بهداشت بايد گفت مصريان بدان بسيار اهميت زيادى مىدادند ، خوردن گوشت ميش و خوك را جائز نمىدانسته ، از پياز و نمك احتراز مىنمودند . به عقيده مصريها پياز را مبهى و اشگ‌آور مىدانستند . تدخين ( دود دادن ) با صمغها و سوزاندن مورد ( Myrthe ) را توصيه ، همچنين عطر زياد استعمال مىنمودند ( اثر اين عقيده امروز در مصر ديده مىشود ) . آنان معتقد بودند ، كه نمك باعث جوع ( پرخورى ) و آبخورى فراوان مىباشد .