هيچ‌كس نمىتواند ادعا نمايد كه از خطا و اشتباه مصون مىباشد و هركس چنين ادعائى كند بسيار در اشتباه است . طبيب و پرستار هم بمانند مردم از اشتباه مصون نمىباشند ، منتهى بعضى اشتباهات و خطاها جبران‌پذير و قابل گذشت است و بر خلاف برخى غير قابل جبران و نابخشودنى مىباشد . قانون و عرف و سنن براى خطاهاى پزشك و وابستگان به علوم طبى را ترتيب و قاعده قائل شده‌اند كه طبق آن قواعد بايد رفتار شود . مثلا اگر طبيب در نوشتن نسخه اشتباه كند ( با آنكه داروساز نباشد آن نسخه را بدهد ) ، اين طبيب و داروساز هر دو خطا كرده‌اند و مسئول مىباشند ، اما اگر داروئى به شخصى سازش نداشته باشد ، خطا متوجه كسى نيست . همچنين در مورد دستورهائى كه طبيب درباره تجويز دارو به پرستار و بهيار مىدهد بايد اين دسته كاملا مراقبت نمايند كه طبق دستور رفتار نمايند و اگر خداى ناكرده مثلا داروى شخص بالغ را به كودك خردسال عوضى بدهند طبيعى است كه پرستار و بهيار مسئول مىباشند . در كليه كشورها در برابر اين قبيل اشتباهات و خطاها قوانين و نظاماتى است كه جزاى افراد را معين نموده است . اينك در اين مختصر رؤس مطالب مربوط به خطاهاى طبى را نگاشته و از شرح و بسط آنها براى احتراز از اطاله مقال خوددارى مىنمائيم : 1 - اشتباه و خطا در نوشتن نسخه ، 2 - اشتباه و خطا به عنوان انتقال بيماريهاى مسرى ، 3 - اشتباه و خطا در تشخيص بيمارى و درمان آن ،