محمود نجم آبادى
مقدمه 55
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
بيش از پنج بيمار نمىتواند بپذيرد كه آنهم با تعيين وقت قبلى است . از لحاظ ويزيت اگرچه اكنون مطابق قانون جديد بيمه آن را مىپردازد ولى يك نفر پزشك عمومى از 5 / 2 تا 10 شيلنگ از بيماران مىگيرد چه آنها را در مطب ببيند چه در منزل ، در صورتى كه يك نفر متخصص سه الى پنج ليره يعنى بيست برابر يك نفر پزشك عمومى خواهد گرفت . اين تفاوت فاحش بين ويزيت دو طبقه پزشكان به منفعت هر دو طبقه و به منفعت بيمار است به دلائل ذيل : اولا - براى بيماران مراجعه به پزشك خانوادگى خرج زيادى ندارد و بيماران مىتوانند هر موقع كه كوچكترين كسالتى داشتند به او مراجعه نمايند ، ثانيا - متخصصين هيچ بيمارى را بدون اينكه معرفىنامه از پزشك خود نداشته باشد نمىپذيرند و كمتر كسى هم حاضر است كه هربار چهل تا هفتاد تومان خرج كند كه متخصص را ببيند ، ثالثا - پزشك عمومى اطمينان دارد بيمارى را كه به همكار متخصص خود معرفى كرده ، اين بيمار و فاميلش از دست او نخواهند رفت در صورتى كه ممكن است و شايد خلاف اين موضوع احيانا در كشور ما مشاهده شود ، رابعا - متخصص دقت خواهد داشت كه بيماران را با دقت كامل ببينند و لااقل براى هركدام سه ربع ساعت وقت صرف كند ، البته درمانهاى بعدى را هم به پزشك شخصى و فاميلى واگذار نموده و فقط اظهار عقيده مىكند خامسا - بيماران فقير را كه در نزد پزشك فاميل درمان مىشوند ولى نمىتوانند خرج متخصص را بدهند ، پزشك آنها را به متخصص صبحها كه در بيمارستانها كار مىكند