به ضرر ساير پزشكان باشد ، ب - استخدام يا حتى اجازه دادن براى چنين اعلانى ، ج - همكارى يا قبول نمودن كارى در مؤسسه‌اى كه به توسط اعلان ، بيمار براى خود جلب مىنمايد ، پزشك را مسئول نموده و نامش از دفتر حذف خواهد شد . آنچه در بالا ذكر شد چند نمونه بود از رفتار ناهنجارى كه پزشكان ممكن است مرتكب شوند بدون اينكه در نظر محاكم قضائى جرم باشد در صورتى كه در نظر شوراى عمومى پزشكى جرم بزرگ شناخته مىشوند . آنچه تا حال گفتيم راجع به تنبيهات مخصوص پزشكان بود ولى پزشك در عوض داراى مزايائى نسبت به عموم است كه اين مزايا عبارتند از : امضاء گواهىهاى پزشكى كه تا كسى نامش ثبت نشود حق امضاء چنين گواهى ندارد ، حق تجويز داروهاى مخدر و سمى ، و از همه مهمتر آن است كه طبيب حق دارد براى بدست آوردن حق‌الزحمه خود به محاكم حقوقى متوسل شود ، يعنى صورت‌حسابى كه طبيب براى بيمار خود مىنويسد مانند يك قبض رسمى است و اگر ما هم بخواهيم نظام پزشكى داشته باشيم اين قسمت بايستى حتما گنجانيده شود . قسمتى كه پزشكان را در انگلستان بسيار در زحمت مىاندازد ، اشتباه در معالجه يا سهل‌انگارى مىباشد و شرح قانونى آن بدين قرار است : " دارا نبودن مقدار لازم معلومات و به كار نبردن مقدار لازم توجه نسبت به بيمار تا حدى كه سلامتى بيمار در مخاطره بيفتد ، سهل‌انگارى به اندازه‌اى كه خسارت وارد بياورد ولى سهل‌انگارى كه خسارت وارد نياورد قابل تعقيب در محاكم حقوق و جنائى نيست . "