ماده دوم - هيئت دولت مامور اجراى اين قانون هستند به تاريخ دهم ديماه 1339 . قانون نظام پزشكى ماده اول - نظام پزشكى سازمانى است مستقل و داراى شخصيت حقوقى و مرجع صلاحيتدار براى حفظ شئون و پيشرفت امور پزشكى و تنظيم روابط حرفه‌اى بين پزشكان و حفظ حقوق مردم و موسسات ملى و دولتى در برابر صاحبان فنون پزشكى و بالعكس در سراسر كشور مىباشد . ماده 2 - كليه پزشكان و دندانپزشكان داراى پروانه اشتغال به حرفه پزشكى در ايران بدون استثناء عضو نظام پزشكى ايران بوده و مشمول مقررات اين قانون مىباشند . ماده 3 - در مركز هر شهرستان كه لااقل 25 نفر پزشك و دندانپزشك باشند سازمان نظام پزشكى تشكيل مىشود . تبصره - مرجع رسيدگى به امور پزشكى شهرستانهائى كه عده پزشك و دندانپزشك آنها كمتر از 25 نفر است نظام پزشكى استان مربوط خواهد بود . چنانچه در مركز استان مربوط اين عده پزشكان به حد نصاب قانونى نرسيده مرجع قانونى نزديكترين شهرى است كه شعبه نظام پزشكى داشته باشد . ماده 4 - نظام پزشكى داراى هيئت مديره مركزى بوده و در مركز هر شهرستان نيز كه نظام پزشكى تشكيل شود هيئت مديره براى آن شهرستان انتخاب خواهد شد . ماده 5 - هيئت مديره مركز مركب است از : 1 - پانزده نفر از پزشكان غير نظامى مركز به انتخاب اكثريت پزشكان غير نظامى