گرفته به نظر مىرسد عموما از همين ترجمه‌هاى سريانى باشد . پس از آنكه برزويه به امر نوشيروان به هندوستان رفت و شطرنج و كليله و دمنه و كتب طبى را نيز با خود همراه آورد ، محتمل است چند طبيب هندى را نيز به ايران آورده باشد . از اطباء خارجى كه در دوران سلسله ساسانى بايد نام برد اصطفان ادسى معروف است كه وى پدر خسرو را درمان كرده و خود خسرو نيز چنان كه گفته شد تحت تربيت او بوده است ( دكتر الگود - تاريخ طب ايران صفحه 51 ) . طبيب ديگرى را نيز انوشيروان به نام تريبونوس ( Trilunus ) براى طبابت خود انتخاب كرد . اين همان طبيبى است كه خسرو در موقع ترك مخاصمه با امپراطور روم شرط كرد كه به خدمت خسرو بماند . تريبونوس براى بار دوم خدمت خسرو رسيد و پادشاه ايران از وى بسيار راضى بود و هرچه اين پزشك خواست مورد تصويب شاه ايران قرار گرفت ، من جمله به‌جاى مال و منال و مقام خلاصى 3000 اسير رومى را درخواست نمود و خسرو آن را اجابت كرد . ( ايضا دكتر الگود تاريخ طب ) . ديگر از اطباى غير ايرانى گابريل است كه در حقيقت رئيس پزشكان ( درستبذ ) خسروپرويز مىباشد . وى طرفدار يعقوبيان بود و چون شيرين عيال خسروپرويز طالب فرزند بود و معالجات گابريل مؤثر واقع شد و شيرين صاحب فرزندى شد كه وى را مردان شاه لقب دادند ، لذا مقام گابريل محتشم شد . وقتى شيرين تابع عقيده يعقوبيه شد بالنتيجه كار يعقوبيان نيز بالا گرفت ( ايران در زمان ساسانيان ) .