از آن گذشته در مينوخرد باب 57 فقره 13 درجات بهشت را هومتگاه ، هوختگاه ، هورشتگاه كه ترجمه آن جايگاه انديشه نيك و جايگاه گفتار نيك و جايگاه كردار نيك مىباشد آمده است . بعلاوه براى جهنم نيز سه مرتبه قائل گرديده است دژمت ، دژهوخت ، دژورشت كه ترجمه آن جايگاه انديشه بد و زشت و جايگاه گفتار زشت و جايگاه كردار زشت مىباشد . اين امر مىرساند كه تا چه حد در آئين زرتشت به نيكى توجه بوده است . به‌طور فهرست تعاليم زرتشت را مختصرا متذكر مىگرديم و اضافه مىكنيم آنچه از خلال صحائف كتب و تواريخ و كتب مذهبى و دينى زرتشتيان مستفاد مىگردد آنكه زرتشت : الف ) خداشناسى را به زرتشتيان آموخت و براى اين امر منتهاى مجاهدت را كرد و فهماند كه بزرگى و عظمت از اهورامزداست ، ب ) از آن گذشته تعاليم زيادى درباره مومنين به آئين خود داده و تكاليف افراد و وظائف آنان را در زندگى به آنان نشان داده است ، زرتشت پيوسته توجه كرده كه انسان بايد از روح خبيث ( انگره مينو ) كه در برابر روح ملكوتى ( سپنته مينو ) قرار دارد ، پرهيز نمايد و آدمى كه در برابر دو قوه خوبى و بدى قرار دارد ، يا بهتر بيان داريم نور و ظلمت يا آنكه بگوئيم مبارزه خوبى با بدى و بر طرف كردن بديها مىباشد ، منتهاى سعى و كوشش را كند و توصيه فراوان كرده است . ج ) فردوسى در ظهور زرتشت و سرگذشت كشتاسپ گويد : چنان ديد گوينده يك شب بخواب * يكى جام مى داشتى چون گلاب دقيقى ز جائى پديد آمدى * بر آن جام مى داستانها زدى