كيفر زخمهائى كه از آن خون جارى شود ، براى بار اول صد ضربه ، براى بار دوم يك‌صد و چهل ضربه ، براى بار سوم يك‌صد و هشتاد ضربه است ، اما اگر بار چهارم مرتكب جرم بالا شده و حد نخورده بود و يا آنكه از حد گريخته باشد ، كيفرش چهارصد ضربه است ( فقرات سى و چهارم و سى و پنجم و سى و ششم باب چهارم ونديداد ) . اما كيفر زخمهاى استخوان‌شكن براى بار اول يك‌صد و چهل ضربه ، براى بار دوم يك‌صد و هشتاد ضربه ، براى بار سوم ( اگر براى بارهاى اول حد نخورده باشد ) ، يا آنكه اصولا از حد گريخته باشد سزايش چهارصد ضربه است . ( فقرات سى و هفتم و سى و هشتم و سى و نهم باب چهارم ونديداد ) . كيفر فردى كه به شخص زخم بيهوش‌كننده بزند براى بار اول يك‌صد و هشتاد ضربه است ، براى بار دوم اگر در دفعه قبل حد نخورده باشد يا از حد گريخته باشد سراپا مجرم و بايد چهارصد ضربه به او زده شود . ( فقرات چهلم و چهل و يكم و چهل و دوم باب چهارم ونديداد ) . آنگاه كه مجرمين به سزاى عمل خودشان رسيدند ( يعنى حد خوردند ) ، مىتوانند در راه و روش و طريقه پارسائى و كلام‌هاى الهى ، ( مقصود نماز و دعاهاى دينى است ) با مومنين شركت كنند ( فقره چهل و سوم باب چهارم ونديداد ) . به‌طور خلاصه اغلب فقرات باب چهارم ونديداد درباره مجازات خلف عهود و طب قانونى و كيفرها است . غير از مواد بالا بازهم در كتب دينى زرتشتيان كيفرهائى درباره مجرمين آمده است كه اگر بخواهيم به ذكر همه آنها بپردازيم مطلب بدرازا كشد .