محمود نجم آبادى
226
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
به آهن ) متوسل مىگردند . اين مطلب را مخصوصا در دوران طب پس از ايران باستان خواهيم ديد كه آخرين درمان را داغ كردن با آهن مىدانستند " آخر الدواء الكى " . بنابراين پيشينيان آنگاه كه از درمان با گياه و دارو و تلقين و امثال آنها عاجز مىماندند به كارد متوسل مىگرديدند . درباره جراحى و صفات جراح نزد ايرانيان باستان اصول عقايدى بوده است كه اينك فهرستوار بدان اشاره مىشود : ( شكل 112 ) طرز تهيه روغن توسط داروساز ( گراور قديمى ايرانى - اقتباس از كاستيليونى ) اولا آنكه جراح ( مخصوصا در مكتب مزديسنا ) نمىتوانسته است به كار جراحى دست بزند ، مگر آنكه اهليت و استحقاق آن را داشته باشد . بدين معنى وقتى جراح